جستاری در مضمون کاربر هنر کامپیوتری به منزله ی نقشی فراسوی مخاطب در رویکرد دومینیک مک آیور لوپس

کمبود نسبی پژوهش های مبتنی بر فلسفه ی تحلیلی، خصوصا در حوزه ی هنرهای تصویری، در ایران نگارش متونی را موجه می­سازد که خصوصا بر مهم­ترین وجوه فلسفی، معرفت­شناختی، شناختی و زیباشناختی هنرهای تصویری متمرکزند. این جستار، بنا بر تحلیل و تفسیر بخشی از آرای دومینیک مک­آیور لوپس راجع به تصاویر و اشکال هنری جدید و هم زمان با توجه به اصول رویکرد پژوهشی­اش نگاشته شده است و نشان می دهد که اولا عامل انسانی چطور می تواند در جایگاه مخاطب و کاربر مطالعه شود و ثانیا چطور کاربر بر پایه ی مخاطب و هم زمان فراتر از آن است. نقش مخاطب خود به دو نوع مخاطب کلاسیک و مخاطب فراکلاسیک تقسیم بندی می شود که دومی بر شالوده ی اولی استوار و هم زمان فراتر از آن است. همچنین کاربر بر شالوده ی این مخاطبین استوار و هم زمان فراتر از آن هاست. نتایج حاکی از این است که مواجهه ی کاربر مواجهه ای غیرسنتی با یک اثر برهم کنشی کامپیوتری است که مراتبی از درک را شامل است که باعث می شوند کاربر بتواند نقش هایی همچون مخاطب، کاشف، بازی کننده و مجری را نیز ایفا کند. همچنین نتایج نشان می دهد در بحث از مخاطب تصویر و بازشناسی سوژه در تصویر محوریت دارد و در بحث کاربر شاهد محوریت درک از طریق برهم کنش با اثری هستیم که نمایش های متعدد دارد.

کلیدواژه ها:

برهم کنش ، دیدن-در ، کاربر ، مخاطب کلاسیک ، مخاطب فراکلاسیک ، هنر کامپیوتری