حریم و حرم در متن و نگاره های گنبد سپید هفت پیکر نظامی دوره تیموری

در هفت پیکر، ورود بهرام به گنبد سپید با چالش هایی همراه است و صحنه نگاره، قلب باغ را در محدوده حریم و حرم به تصویر می کشد. هدف، بررسی معنای حریم و حرم باغ در متن منظوم هفت پیکر، در بخش گنبد سفید نگاره های دوره تیموری است؛ جایی که نگارگر این مفهوم را به شیوه های گوناگون در عرصه تصویر بازنمایی کرده است. این پژوهش کیفی، از نوع بنیادی و با روش توصیفی-تحلیلی انجام شده است. گردآوری داده ها کتابخانه ای و اینترنتی، با نمونه گیری هدفمند از میان نگاره های در دسترس صورت گرفته است. بنابراین به دنبال پاسخ بدین پرسش است که بازنمایی مفهوم حریم و حرم در ادبیات هفت پیکر و در نگاره های روز جمعه دوره تیموری چگونه بیان شده است؟ یافته ها نشان می دهد که داستان در این دوره با رویکردی جسورانه به تصویر درآمده و نقاشان این عصر با نگاهی اندیشمندانه،مفهوم حریم و حرم را به گونه ای بازنمایی کرده که بیانگر اندیشه عفیفانه فرهنگ ایرانی است.ارتباط متن و تصویر،مفاهیم وصال و پختگی را تداعی می کند؛درحالی که تصویرسازی فضا به صورت معکوس ارائه شده است. در نگاره ها درهای باز باغ،پنجره های بسته عمارت،کتیبه هایی با مضمون«یا مفتح­الابواب»و بهره گیری از نمادهای پاکی و آزادگی،تعامل امور دنیوی و معنوی را به نمایش گذاشته و فضای اثر را به عالمی در محضر خداوند پیوند می زند.

کلیدواژه ها:

ادوار تیموری و ترکمانان و صفوی ، حریم و حرم ، گنبد سپید ، مفتح الابواب ، هفت پیکرنظامی