بهبود رفتار لرزه ای پل های کابلی تحت زلزله های حوزه نزدیک گسل با میراگر مغناطیسی و جداساز هسته سربی

پل های کابلی به دلیل انعطاف پذیری بالا و دهانه های طولانی در برابر زلزله های نزدیک گسل که دارای پالس های سرعت شدید و انرژی بالا هستند مستعد آسیب پذیری قابل توجهی می باشند. در این پژوهش عملکرد لرزه ای پل های کابلی مجهز به سیستم ترکیبی میراگر مغناطیسی نیم فعال (MR) و جداساز هسته سربی (LRB) تحت اثر رکوردهای زلزله های حوزه نزدیک گسل مورد بررسی قرار گرفته است. یک مدل عددی از پل کابلی با استفاده از نرم افزار ABAQUS و روش تحلیل دینامیکی صریح غیرخطی (Dynamic Explicit) ایجاد و چهار سناریوی طراحی شامل (۱) پل بدون سیستم کنترلی (۲) مجهز به میراگر (MR)، (۳) مجهز به جداساز (LRB)، و (۴) مجهز به سیستم ترکیبی MR+LRB مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که استفاده از سیستم ترکیبی منجر به کاهش ۶۰ درصدی در تغییر مکان هدف نسبت به مدل پایه و افزایش ۳۳ درصدی در جذب انرژی نسبت به استفاده تنها از میراگر MR می شود. همچنین پاسخ طیف جابجایی در مدل ترکیبی یکنواخت تر بوده و پس از ۳.۵ ثانیه به تعادل نسبی می رسد. علاوه بر این کاهش جابجایی میانه دهانه پل منجر به کاهش تمرکز تنش و لنگر خمشی در این ناحیه شده است. مقایسه ضریب رفتار نیز بیانگر بهبود ۷۷ درصدی عملکرد لرزه ای سیستم ترکیبی نسبت به مدل بدون سیستم کنترلی است. این یافته ها کارایی بالای سیستم ترکیبی MR+LRB در ارتقای ایمنی و پایداری پل های کابلی در مناطق لرزه خیز را تایید می کند.

کلیدواژه ها:

بهبود رفتار لرزه ای پل های کابلی ، زلزله های حوزه نزدیک گسل ، میراگر مغناطیسی ، جداساز هسته سربی