مدل جامع بیابان زدایی پایدار هوشمند از احیای سیستماتیک اراضی خشک تا تحلیل ژنتیکی محصولات کشاورزی و پتانسیل فراوری در صنایع غذایی

خلاصه این مقاله با هدف ارائه راهبردی جامع برای کاهش بیابان زایی در ایران و تبدیل اراضی کم بازده به پهنه های دارای پوشش گیاهی و جنگل های اقتصادی تدوین شده است. رویکرد تحقیق ترکیبی است و شامل تحلیل منابع آب سطحی و زیرزمینی، ارزیابی سامانه های جمع آوری و ذخیره سازی آب (قنات، مدرن آبگیر های کوچک، آب شیرین کن خورشیدی)، و بهینه سازی مصرف با آبیاری قطره ای؛ مطالعه ویژگی های خاک های بیابانی، بافت، شوری، هدایت الکتریکی، ماده (آلی) و ارائه راهکارهای بهبود مالچ های زیست پایه، اصلاح کننده های آلی، معدنی، کود سبز و طراحی الگوی کاشت گیاهان مقاوم به خشکی برای جنگل کاری و تولید محصولات غذایی و صنعتی. دستاوردهای کلیدی شامل افزایش پوشش گیاهی و تثبیت خاک، بهبود بهره وری آب، ارتقای امنیت غذایی محلی از طریق کشت های سازگار و ایجاد زنجیره ارزش پایدار مبتنی بر جنگل کاری است. این چارچوب با اتکا به داده های میدانی، تحلیل هزینه و فایده قابلیت پیاده سازی مرحله ای در کانون های بحرانی بیابان زایی را دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت جامع بیابان زدایی ، احیای پوشش جنگلی ، آبگیرهای خرد و ذخیره سازی ، بارش ، آبیاری بهینه ، اصلاح فیزیکوشیمیایی خاکهای شور و سدیمی ، مالچ های زیست پایه ، گونه های مقاوم به خشکی و شوری ، خدمات اکوسیستمی و کربن گیری ، تاب آوری اکولوژیک و امنیت غذایی ، سامانه های سنجش از دور