کاربرد بستر پلی وینیل پیرولیدون بتاسیکلو دکسترین جهت اکسایش الکتروشیمیایی آب

امروزه توجه دانشمندان بر روی ساخت الکترودها و پلتفرم هایی متمرکز شده است که توانایی اکسایش الکتروشیمیایی آب را در جهت تولید انرژی الکتریکی داشته باشند. در این تحقیق به روش لایه نشانی الکتروشیمیایی یک بستر الکتروشیمیایی با ساختار گرافیت پلی وینیل پیرولیدون بتاسیکلودکسترین با روش ولتامتری چرخه ای تولید گردیده است. این پلتفرم در محیط قلیایی پتاس ۰.۱ مولار با یک خاصیت الکتروکاتالیستی، برجسته توان اکسایش آب به طریق الکتروشیمیایی در ولتاژهای حدود ۶ ولت را دارد. از طرفی قابلیت این نانوساختار در تولید انرژی از طریق اکسایش آب توسط روش های ولتامتری چرخه، ای ولتامتری روبش، خطی کرونو آمپرومتری و امپدانس اسپکتروسکوپی تایید گردید. با نتایج به دست آمده از این تحقیق می توان الکترود طراحی شده را برای تولید انرژی ناشی از اکسایش آب در محیط های قلیایی در باتری هایی که با آب کار می کنند قویا توصیه نمود.

کلیدواژه ها:

الکتروشیمی ، الکترودهای اصلاح شده ، تبدیل انرژی ، پلی وینیل پیرولیدون ، بتاسیکلودکسترین