توزیع مکانی آلاینده های (ذرات معلق، مونوکسید کربن، اکسیدهای نیتروژن و مواد آلی فرار) انتشار یافته از حمل و نقل در شبکه معابر شهری

حمل و نقل شهری یکی از منابع اصلی انتشار آلاینده ها در کلان شهرهاست. هدف این پژوهش مدل سازی توزیع مکانی چهار آلاینده ذرات معلق، مونوکسید کربن، اکسیدهای نیتروژن و مواد آلی فرار در شبکه معابر شهر اصفهان است و شناسایی کانون های بحرانی انتشار آلاینده هاست. در این مطالعه با توجه به میزان انتشار آلاینده ها برای هر گونه حمل و نقل شهری با استفاده از داده های شبکه های پیمایش گونه ای و مطالعات جامع شهر اصفهان، با استفاده از نرم افزار ArcGIS Pro مدل سازی توزیع مکانی انتشار آلاینده ها بر اساس داده های ترافیکی در بیش از ۳۴۰۰ کیلومتر از شبکه معابر اصفهان توزیع شد. نتایج نشان داد که آلاینده مونوکسید کربن علی رغم داشتن بیشترین جرم انتشار در شبکه، در تمامی نقاط در محدوده مجاز قرار دارد، در مقابل ذرات معلق با وجود جرم انتشار کمتر در گره های ترافیکی و معابر اصلی از حدود مجاز فراتر رفته و وضعیت بحرانی ایجاد کرده اند. شناسایی محدوده های بحرانی در تقاطع های مرکزی و بزرگراه های اصلی نشان می دهد که برنامه ریزی حمل و نقل باید به جای تمرکز کلی بر شهر بر مدیریت ترافیک و ارتقای ناوگان در این کانون های مشخص شده متمرکز شود.

کلیدواژه ها:

حمل ونقل ، انتشار آلاینده ها ، توزیع مکانی ، شبکه معابر ، برنامه ریزی شهری ، محدوده بحرانی ، PM ، CO ، NOX ، VOCS