ارزیابی ریسک ایمنی واحد تاسیسات شرکت ریل گستر به روش FMEA

ارزیابی ریسک یک رویکرد سیستماتیک و سازمان یافته به منظور شناسایی خطرات و رتبه بندی آنها برای تصمیم گیری جلوگیری و کاهش خطر و رساندن آن به یک اندازه قابل قبول است. این پژوهش با هدف توسعه یک مدل ارزیابی ریسک ایمنی مبتنی بر روش تحلیل حالات شکست و آثار آن در واحد تاسیسات شرکت ریل گستر انجام شده است. هدف اصلی تحقیق، شناسایی و اولویت بندی ریسک های ایمنی و ارائه اقدامات اصلاحی به منظور کاهش عدد اولویت ریسک به کمتر از ۱۰۰ به عنوان آستانه ایمن می باشد. این مطالعه علاوه بر حل یک مسئله عملی در سطح سازمان به توسعه ادبیات ایمنی صنعتی در حوزه حمل و نقل ریلی ایران کمک می کند و زمینه پیاده سازی استانداردهای بین المللی را فراهم می سازد. پیش بینی می شود اجرای این مدل منجر به کاهش حدود ۴۰ درصدی حوادث ایمنی، بهینه سازی هزینه های نگهداری و ارتقای پایداری زیرساخت های ریلی گردد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی تحلیلی است. داده ها با رویکردی ترکیبی کمی و کیفی مصاحبه نیمه ساختار یافته، مشاهده میدانی و بررسی اسناد جمع آوری شده اند. شاخص های شدت، احتمال وقوع و قابلیت تشخیص در مقیاس ۱ تا ۱۰ امتیازدهی شده اند. در تحلیل داده ها عدد RPN از حاصل ضرب سه شاخص محاسبه و ریسک های بحرانی شناسایی شدند. همچنین برای کاهش ابهام در قضاوت ها و اولویت بندی دقیق تر از روش AHP فازی و تحلیل توسعه ای چانگ استفاده شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که عوامل انسانی و محیطی نقش قابل توجهی در افزایش سطح ریسک دارند و تمرکز بر اقدامات کنترلی، مهندسی، مدیریتی و آموزشی می تواند به طور موثر ریسک های بحرانی را کاهش دهد. در مجموع، مدل پیشنهادی چارچوبی نظام مند برای مدیریت ریسک ایمنی در تاسیسات ریلی ارائه می دهد و پلی میان مباحث نظری و کاربرد عملی در صنعت حمل و نقل ریلی کشور ایجاد می کند.

کلیدواژه ها:

ریسک ، ارزیابی ریسک ، مدیریت ریسک ، ایمنی صنعتی ، شناسایی خطرات ، اولویت بندی ریسک ، FMEA ، واحد تاسیسات