بازسازی شرایط محیطی دیرینه به کمک شواهد مورفوسکوپی رسوبات هولوسن (مطالعه موردی پلایای میقان)

رسوبات، منابع ضبط رخدادهای اقلیمی و ژئومورفولوژیکی در طی دوران های زمین شناسی به شمار می روند. پژوهش حاضر با هدف بازسازی شرایط هولوسن در پلایای میقان با استفاده از روش نمونه برداری رسوبی و تهیه مقاطع نازک آزمایشگاهی و مطالعه مورفوسکوپی با میکروسکوپ پلاریزان تحت شرایط آزمایشگاهی انجام پذیرفت. بر اساس نتایج به دست آمده وجود رس ثانویه در نمونه های رسوبی نشانه ای از کویری شدن پلایای میقان می باشد و می توان گفت در آخرین دوره خشک کواترنری بدنبال افزایش دما و کوچک تر شدن ابعاد دریاچه مطابق مدل چشم گاوی، فرایند آلتراسیون و تشکیل رس ثانویه در منطقه آغاز گردیده است. گردشدگی نامناسب بخشی از رسوبات از حاکمیت رژیم خشک و سیلابی طی هولوسن در منطقه و همچنین نزدیک بودن منشاء رسوبات حکایت دارد. این ذرات که تحت پدیده سرسیتی شدن به رس تبدیل شده اند همان فلدسپات های آلکالن هستند که در اثر آلتراسیون و بدنبال افزایش دمای محیط به این شکل درآمده اند. بنابراین توان ادعا نمود در آخرین دوره خشک کواترنری و به دنبال افزایش دما سطح دریاچه کوچکتر شده و رسوبات تحت تاثیر فرایند بادی قرار گرفته اند.

کلیدواژه ها:

میقان ، هولوسن ، بازسازی دیرینه