جایگاه و تاثیرات منابع فراگیر پولی و مالی در سیاست های انتخاباتی در جوامع دموکراتیک

منابع مالی به یکی از عوامل تعیین کننده در سیاست های انتخاباتی جوامع دموکراتیک تبدیل شده اند و افزون بر تاثیرگذاری بر شانس پیروزی نامزدها، کیفیت رقابت سیاسی و الگوهای نمایندگی را نیز تحت تاثیر قرار می دهند. مسئله اصلی پژوهش این است که نفوذ پول در سیاست صرفا از مسیر تامین مالی رسمی کمپین ها عمل نمی کند، بلکه از طریق مجموعه ای از سازوکارهای نهادی و شبکه ای بازتولید می شود. این مقاله با تکیه بر چارچوب نظری تسخیر سیاست و با استفاده از روش کیفی مبتنی بر تحلیل اسنادی و تحلیل مضمون نظری، سازوکارهای نهادی تبدیل منابع مالی به نفوذ سیاسی و پیامدهای آن بر رقابت و نمایندگی دموکراتیک را بررسی می کند. یافته ها نشان می دهد وابستگی ساختاری سیاست مداران به منابع مالی، دسترسی نامتقارن به امکانات تبلیغاتی، شبکه های نفوذ رسمی و غیررسمی، پدیده درب گردان و تمرکز منابع اقتصادی، در مجموع به شکل گیری نوعی نابرابری سیاسی پنهان منجر می شود که در نتایج رقابت انتخاباتی و کیفیت نمایندگی سیاسی قابل مشاهده است. بررسی تجربه ایران نیز نشان می دهد که با وجود تفاوت در الگوهای رسمی تامین مالی، منطق نهادی پیامدها مشابه است و نفوذ سیاسی عمدتا از مسیر هم پوشانی منابع اقتصادی، موقعیت های نهادی و شبکه های دسترسی بازتولید می شود.

کلیدواژه ها:

پول ، سیاست ، منابع مالی ، انتخابات ، ایران