بررسی امکان تحقق هوش مصنوعی قوی براساس دوگانگی جوهری ذهن و بدن

ساخت موجوداتی انسان گونه در طی قرن های اخیر ذهن بسیاری از اندیشمندان را به خود مشغول کرده است. باوجود موفقیت هایی چشمگیر، دانشمندان هوش مصنوعی تاکنون نتوانسته اند سیستم های خودآگاه با ویژگی هایی همچون یادگیری، تجربه و خلاقیت رفتاری به مانند انسان دارای هوش طبیعی بسازند. در مقابل، دوگانه انگاران جوهری معتقدند این ویژگی ها از ذهن مجرد و متفکر انسان نشئت می گیرند و اظهار می دارند که دانشمندان با استفاده از ابزار و دانش کنونی قادر به ساخت سیستم های مجهز به هوش انسانی نخواهند بود؛ زیرا این هوش برخاسته از جوهری مجرد با کارکردی موازی است که ابزارهای شناسایی و ساخت آن به دلیل همین تجرد، در دسترس بشر نیست. ازاین رو، بررسی تحلیلی امکان تحقق هوش مصنوعی قوی براساس دوگانگی جوهری ذهن و بدن، می تواند دلایلی برای چالش های هوش مصنوعی ارائه دهد و زمینه تشخیص نقاط ضعف و قوت این سیستم ها را فراهم سازد. این مقاله با روش توصیفی تحلیلی، ابتدا به بررسی نسبت میان دوگانگی جوهری و هوش مصنوعی می پردازد، سپس، چالش های فلسفی هوش مصنوعی را براساس مبانی دوگانه انگاری جوهری تحلیل می کند. براین اساس، استدلال می شود که هوش مصنوعی صرفا یک سیستم مادی است که بر مبنای داده های ارائه شده عمل می کند، این سیستم به دلیل فقدان ذهن و ناتوانی در تعامل با مادیت به شیوه انسان، قادر به رفع چالش ها نیست و صرفا به شبیه سازی اعمال انسانی می پردازد که برخلاف اعمال اختیاری آدمیان، براساس طرح های ازپیش تعریف شده، عمل می کند.

کلیدواژه ها:

دوگانگی جوهری ، ذهن ، بدن ، هوش مصنوعی قوی ، چالش های فلسفی