بافت غضروف واستخوان

بافت های غضروف و استخوان از جمله بافت های همبند تخصص یافته بدن هستند که نقش اساسی در حمایت، حرکت و حفظ ساختار اسکلتی ایفا می کنند. بافت غضروف به دلیل داشتن ماتریکس خارج سلولی غنی از پروتئوگلیکان ها و کلاژن نوع II، دارای انعطاف پذیری و مقاومت در برابر فشار بوده و در بخش هایی مانند مفاصل، نای و گوش یافت می شود. این بافت فاقد رگ خونی بوده و تغذیه آن از طریق انتشار انجام می گیرد که سبب ترمیم کند آن می شود (Ross & Pawlina, ۲۰۲۰; Junqueira et al., ۲۰۲۱). بافت استخوان با داشتن ماتریکس معدنی شده حاوی کلاژن نوع I و هیدروکسی آپاتیت، استحکام بالایی داشته و وظایفی مانند محافظت از اندام های حیاتی، ذخیره مواد معدنی و خون سازی را بر عهده دارد. سلول های استخوانی شامل استئوبلاست ها، استئوسیت ها و استئوکلاست ها در تعادل ساخت و تخریب استخوان نقش دارند. بررسی ساختار و عملکرد این دو بافت، اهمیت آن ها را در سلامت و پایداری سیستم اسکلتی بدن نشان می دهد.((Gray’s Anatomy, ۲۰۲۰; Ganong, ۲۰۱۸

کلیدواژه ها:

بافت غضروف ، بافت استخوان ، بافت همبند ، ماتریکس خارج سلولی ، کندروسیت ، استئوسیت ، کلاژن ، هیدروکسی آپاتیت ، سیستم اسکلتی