سیستم های نوین رهایش دارو در درمان روماتیسم مفصلی (آرتریت روماتوئید)

آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی سیستمیک و مزمن است که با التهاب پیشرونده بافت سینوویال و تخریب غضروف و استخوان مفاصل مشخص می شود. درمان های متداول، شامل داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی، داروهای ضد روماتیسمی تعدیل کننده بیماری و عوامل بیولوژیک، اغلب با محدودیت مواجه هستند، زیرا نیمه عمر کوتاه و توزیع غیراختصاصی در بدن دارند و می توانند عوارض جانبی جدی ایجاد کنند. این چالش ها، توسعه سیستم های نوین رهایش دارو را ضروری کرده است. این سیستم ها با بهره گیری از فناوری نانو، استراتژی های هدفگیری فعال و غیرفعال، و طراحی های پاسخگو به محرک های داخلی و خارجی، امکان رساندن دارو به صورت کنترل شده به محل التهاب را فراهم می کنند. در این مقاله، مکانیزم عملکرد، مزایا و معایب، و مطالعات پیش بالینی این سیستم ها مورد بررسی قرار گرفته است تا موثرترین رهیافت ها برای درمان هدفمند آرتریت روماتوئید شناسایی شوند.

کلیدواژه ها:

آرتریت روماتوئید ، سیستم های هدفمند رهایش دارو ، نانوذرات ، هدف گیری فعال ، لیپوزوم ، پاسخگو به محرک