تاثیر آموزش مهارت های رسانه ای بر کاهش آسیب های اجتماعی در نوجوانان

این پژوهش با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارت های رسانه ای بر کاهش آسیب های اجتماعی (تمایزیافتگی، طلاق عاطفی و دلزدگی زناشویی) در نوجوانان شهر قم انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. نمونه شامل ۳۰ نوجوان بود که در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) جایدهی شدند. گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای آموزش دید. یافته های حاصل از تحلیل کوواریانس چندمتغیری نشان داد که آموزش مهارت های رسانه ای تاثیر معناداری بر تمایزیافتگی، طلاق عاطفی و دلزدگی زناشویی ندارد. بنابراین فرضیه های پژوهش تایید نشد. نتیجه گیری شد که این مداخله کوتاه مدت به تنهایی نمی تواند آسیب های اجتماعی نوجوانان را کاهش دهد؛ عواملی مانند کوتاهی دوره مداخله، نادیده گرفتن نقش خانواده و بافت فرهنگی-مذهبی قم در این نتیجه موثرند. پیشنهاد می شود برنامه های بلندمدت تر همراه با آموزش والدین و معلمان طراحی شود.

کلیدواژه ها:

مهارت های رسانه ای ، آسیب های اجتماعی ، نوجوانان ، تمایزیافتگی ، طلاق عاطفی ، دلزدگی زناشویی