سفر به سوی خود واقعی در تقابل با انگ های اجتماعی: بررسی کیفی فرآیند هویت یابی افراد فاقد کشش جنسی(ایسکشوالیتی)

زمینه: ایسکشوالیتی به عنوان یک گرایش جنسی معتبر در ادبیات جهانی شناخته شده، اما تجربه زیسته افراد فاقد کشش جنسی در بسترهای فرهنگی غیرغربی، به ویژه جوامع خانواده محور با هنجارهای جنسی محافظه کارانه مانند ایران، تقریبا ناشناخته باقی مانده است. هدف: پژوهش حاضر با هدف واکاوی عمیق فرآیند هویت یابی جنسی و تجربه زیسته افراد ایسکشوال در تقابل با انگ های اجتماعی در بستر فرهنگی و اجتماعی ایران به انجام رسید. روش: این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل مضمون تاملی براون و کلارک اجرا گردید. ۱۸ مشارکت کننده (۱۰ زن و ۸ مرد) با میانگین سنی ۲۷٫۸ سال از طریق نمونه گیری هدفمند با راهبرد حداکثر تنوع انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته گردآوری و با نرم افزار مکس کیودی تحلیل شدند. یافته ها: تحلیل داده ها به استخراج پنج مضمون اصلی منجر گردید: «فرآیند خودآگاهی و کشف هویت» که مسیری طولانی با میانگین ۶٫۸ سال سردرگمی را آشکار ساخت؛ «تجربه اختلال پنداری» در قالب زنجیره سه حلقه ای برچسب زنی اجتماعی، اختلال پنداری حرفه ای و احساس ناهنجاری درونی شده؛ «چالش های خانوادگی و اجتماعی» با محوریت فشار همه جانبه برای ازدواج و پنهان کاری اجباری؛ «پیامدهای روان شناختی» شامل اضطراب، افسردگی و احساس تنهایی عمیق؛ و «راهبردهای مقابله و تاب آوری» با تکیه بر اجتماعات مجازی به عنوان خانواده انتخابی و خودپذیری تدریجی. نتیجه گیری: رنج روان شناختی افراد ایسکشوال در ایران، نه برخاسته از ماهیت گرایش جنسی، بلکه محصول واکنش های اجتماعی و شکاف میان خود راستین و انتظارات هنجاری است. اجتماعات مجازی و خودپذیری، سپرهای محافظتی اصلی در این مسیر به شمار می روند.

کلیدواژه ها:

ایسکشوالیتی ، هویت یابی جنسی ، اختلال پنداری ، تجربه زیسته ، تحلیل مضمون