رابطه کارکرد خانواده با تحمل پریشانی در بین دانشجویان: نقش واسطه ای سرمایه روانشناختی مثبت

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطه ای سرمایه روانشناختی مثبت در رابطه بین کارکرد خانواده و تحمل پریشانی انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف بنیادی و از لحاظ گردآوری داده ها همبستگی و از نوع مدل سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش دانشجویان دختر دوره کارشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود. از این جامعه تعداد ۲۶۲ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از ابزار سنجش خانواده (اپستاین و همکاران، ۱۹۸۳)، پرسشنامه سرمایه روانشناختی (لوتانز و همکاران، ۲۰۰۷) و مقیاس تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر، ۲۰۰۵) گردآوری و با استفاده از همبستگی پیرسون و مدل سازی معادلات ساختاری از طریق نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۳ و AMOS نسخه ۲۱ تحلیل شد. نتایج نشان داد کارکرد خانواده بر تحمل پریشانی اثر مثبت مستقیم (β=۰.۱۹، p<۰.۰۱)، سرمایه روانشناختی بر تحمل پریشانی اثر مثبت مستقیم (β=۰.۴۱، p<۰.۰۱)، و کارکرد خانواده بر سرمایه روانشناختی اثر مثبت مستقیم (β=۰.۵۲، p<۰.۰۱) دارد. همچنین نتایج نشان داد نقش واسطه ای سرمایه روانشناختی مثبت (β=۰.۲۱، p<۰.۰۱) در رابطه بین کارکرد خانواده و تحمل پریشانی معنادار است.

کلیدواژه ها:

سرمایه روانشناختی مثبت ، کارکرد خانواده ، تحمل پریشانی