رابطه تعارض زناشویی والدین با سازگاری اجتماعی کودکان: نقش واسطه ای تنظیم هیجان

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش واسطه ای تنظیم هیجان در رابطه بین تعارض زناشویی والدین با سازگاری اجتماعی کودکان انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف بنیادی و از لحاظ گردآوری داده ها همبستگی و از نوع تحلیل مسیر بود. جامعه آماری پژوهش دانش آموزان ابتدایی با سن ۷ تا ۱۲ سال در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ در منطقه ۱۵ شهر تهران بود که مادران آنها به عنوان پاسخ دهندگان اصلی پرسشنامه ها را تکمیل کردند. از این جامعه تعداد ۳۴۸ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه تعارض زناشویی (ثنایی اکر و براتی، ۱۳۷۵)، پرسشنامه سازگاری اجتماعی کودکان (دخانچی، ۱۳۷۷) و پرسشنامه تنظیم هیجان (گارنفسکی و کرایج، ۲۰۰۱) گردآوری و با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر طریق نرم افزارهای SPSS نسخه ۲۳ و AMOS نسخه ۲۱ تحلیل شد. نتایج نشان داد تعارض زناشویی والدین بر سازگاری اجتماعی کودکان اثر منفی مستقیم (β = -۰.۲۶، P < ۰.۰۱) دارد. همچنین نتایج نشان داد نقش واسطه ای تنظیم هیجان سازگار و تنظیم هیجان ناسازگار در رابطه زناشویی والدین و سازگاری اجتماعی کودکان معنادار است.

کلیدواژه ها:

تنظیم هیجان ، تعارض زناشویی والدین ، سازگاری اجتماعی کودکان