تاثیر بدرفتاری در دوران کودکی بر پرخاشگری دانش آموزان ابتدایی با نقش میانجی ویژگی های بی احساسی و خودکنترلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بدرفتاری در دوران کودکی بر پرخاشگری دانش آموزان ابتدایی با نقش میانجی ویژگی های بی احساسی و خودکنترلی انجام شد. این پژوهش از نظر ماهیت، توصیفی– پیمایشی و از نظر هدف، کاربردی است. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان دوره اول متوسطه لاهیجان بود که نمونه ای به حجم ۳۵۹ نفر با روش تصادفی طبقه ای انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد جمع آوری و پایایی آن ها با آلفای کرونباخ تایید گردید. تحلیل داده ها با مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزار اسمارت پی ال اس نشان داد که بدرفتاری در کودکی بر پرخاشگری و ویژگی های بی احساسی تاثیر مثبت و بر خودکنترلی تاثیر منفی دارد. همچنین ویژگی های بی احساسی و خودکنترلی بر پرخاشگری تاثیر مستقیم دارند و در رابطه بین بدرفتاری کودکی و پرخاشگری نقش میانجی ایفا می کنند. این یافته ها لزوم توجه به مداخلات پیشگیرانه و توانمندسازی مهارت های خودکنترلی را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

بدرفتاری در کودکی ، پرخاشگری ، ویژگی های بی احساسی ، خودکنترلی ، دانش آموزان ابتدایی