پیش بینی اعتیاد به شبکه های اجتماعی بر اساس عملکرد خانواده، تمایزیافتگی خود و جهت گیری زندگی در نوجوانان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اعتیاد به شبکه های اجتماعی بر اساس عملکرد خانواده، تمایزیافتگی خود و جهت گیری زندگی در نوجوانان انجام شد. روش پژوهش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل نوجوانان مقطع متوسطه اول و دوم شیراز در سال ۱۴۰۵ بود. ۲۷۰ نفر از این افراد به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های اعتیاد به شبکه های اجتماعی تورل و سرنکو، سنجش عملکرد خانواده مک مستر، تمایزیافتگی اسکورون و فرلندر و جهت گیری زندگی شییر و کارور پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون رگرسیون چندگانه مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفت. نتایج نشان داد که عملکرد خانواده، تمایزیافتگی خود و جهت گیری زندگی در مجموع ۵۳ درصد از واریانس نمرات اعتیاد به شبکه های اجتماعی شرکت کنندگان را تبیین می کنند. همچنین عملکرد خانواده، تمایزیافتگی خود و مولفه خوشبینی جهت گیری زندگی به طور منفی و معنادار؛ و مولفه بدبینی جهت گیری زندگی به طور مثبت و معنادار اعتیاد به شبکه های اجتماعی شرکت کنندگان را پیش بینی می کنند (۰۱/۰≥p). این نتایج نشان می دهند که ساختار سالم خانواده، تمایزیافتگی و نگرش خوش بینانه می توانند نقش محافظتی در برابر اعتیاد به شبکه های اجتماعی ایفا کنند. در مقابل، بدبینی و ضعف در کارکرد خانواده زمینه ساز افزایش وابستگی نوجوانان به این شبکه هاست؛ امری که لزوم توجه به عوامل درون فردی و میان فردی را در پیشگیری از اعتیاد به شبکه های اجتماعی برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به شبکه های اجتماعی ، عملکرد خانواده ، تمایزیافتگی خود ، جهت گیری زندگی