بررسی رابطه بین ارتباط اجتماعی و اعتماد به نفس سالمندان دانشگاه های علوم پزشکی جنوب کشور

هدف: سالمندی یکی از مهم ترین مراحل زندگی است که با تغییرات اجتماعی و روان شناختی همراه است. ارتباطات اجتماعی مناسب می تواند نقش مهمی در تقویت اعتماد به نفس سالمندان داشته باشد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین ارتباط اجتماعی و اعتماد به نفس سالمندان تحت پوشش دانشگاه های علوم پزشکی جنوب کشور انجام شد. روش: این مطالعه از نوع توصیفی–همبستگی و مقطعی بود. جامعه آماری شامل سالمندان ۶۰ سال و بالاتر در استان های فارس، بوشهر، هرمزگان، سیستان و بلوچستان و کهگیلویه و بویراحمد بود. حجم نمونه ۳۸۴ نفر بر اساس جدول کرجسی و مورگان تعیین و به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه ارتباط اجتماعی و پرسشنامه اعتماد به نفس بود. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون کولموگروف–اسمیرنوف، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد بین ارتباط اجتماعی و اعتماد به نفس سالمندان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۵۰، p<۰.۰۰۱). همچنین ارتباط اجتماعی توانست اعتماد به نفس سالمندان را به طور معناداری پیش بینی کند. نتیجه گیری: تقویت تعاملات و شبکه های اجتماعی می تواند به افزایش اعتماد به نفس سالمندان کمک کند. بنابراین طراحی برنامه های اجتماعی و فعالیت های گروهی برای ارتقای سلامت روان و اجتماعی سالمندان پیشنهاد می شود

کلیدواژه ها:

سالمند ، ارتباط اجتماعی ، اعتماد به نفس ، جنوب ایران