ارزیابی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه شهر شیراز

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد بر اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی همراه با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل است. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی دانش آموزان دختر پایه دهم دوره متوسطه دوم مدارس شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ تشکیل دادند. برای انتخاب نمونه، از شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای استفاده شده و دو کلاس به طور تصادفی به عنوان گروه های آزمایش و کنترل محسوب شدند. حجم نمونه برابر با ۳۰ نفر (۱۵ نفر گروه آزمایش و ۱۵ نفر گروه کنترل) بود. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی استفاده شد. جهت بررسی متغیرها و فرضیه های پژوهش از شاخص های آماری توصیفی (میانگین، انحراف معیار) و شاخص های آمار استنباطی نظیر آزمون تحلیل کواریانس استفاده شد. یافته ها نشان داد که آموزش گروهی مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد به طور معنی داری بر بهبود اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان اثربخش بوده است. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که آموزش مبتنی بر درمان پذیرش و تعهد می تواند موجبات کاهش اهمال کاری تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، اهمال کاری تحصیلی ، دانش آموزان