تعیین الگوی فنوتیپی و ژنوتیپی مقاومت آنتی بیوتیکی درایزوله های کلبسیلا پنومونیه جدا شده از موارد کلینیکی شهرستان شهرکرد

بخش عمده ای از نمونه های بالینی توسط گونه های کلبسیلا آلوده می شود. مقاومت دارویی کلبسیلا روز به روز افزوده می شود و بنابراین انجام تست های مقاومت دارویی، قبل از تجویز آنتی بیوتیک، ضروری به نظر می رسد. هدف از این مطالعه تعیین الگوی فنوتیپی و ژنوتیپی مقاومت آنتی بیوتیکی در ایزوله های کلبسیلا پنومونیه جد اشده از موارد کلینیکی شهرستان شهرکرد می باشد. مطالعه حاضر روی ۹۰ سویه کلبسیلا پنومونیه جدا شده از ۵۰۰۰ نمونه کلینیکی از بیماران مراجعه کننده به آزمایشگاه های تشخیص طبی شهرکرد انجام شد. با استفاده از روش های بیوشیمیایی و تکنیک مولکولی بر اساس ردیابی ژن ۱۶srRNA همه ایزوله ها تایید و مقاومت آنتی بیوتیکی ایزوله ها با استفاده از روش روش دیسک دیفیوژن بررسی شد. ردیابی ژن های (qnr،tet A، tet B, aac (۳)IIa وsul۱) در حضور پرایمرهای اختصاصی صورت گرفت. از ۹۰ ایزوله مورد بررسی، بیشترین مقاومت میکروبی به پنی سیلین (۷۵/۹۳ درصد) و بیشترین حساسیت نسبت به ونکومایسین (۱۰۰درصد) برآوردگردید. ژن aac (۳)IIa (کد کننده مقاومت به جنتامایسین) با فراوانی ۳۳/۸۳ درصد و ژن qnr (کد کننده ی مقاومت به سیپروفلوکساسین) با فراوانی ۱۶/۱۶ درصد، بیشترین و کمترین ژن های کد کننده مقاومت آنتی بیوتیکی ردیابی شده در ایزوله های کلبسیلا پنومونیه بودند. از آن جا که کلبسیلا پنومونیه دارای مقاومت چندگانه یک خطر جدی برای بیماران مراجعه کننده به بیمارستان های شهرکرد است، بنابراین نظارت بر مصرف آنتی بیوتیک ها و تعیین ایزوله های مقاوم به داروها می تواند از توسعه مقاومت در باکتری ها جلوگیری کند.

کلیدواژه ها:

ژن های مقاومت آنتی بیوتیکی ، کلبسیلاپنومونیه ، عفونت ، بیمارستانی.