تاویل پاینده و لزوم امام زنده

از ویژگیهای هانری کربن، آشنایی با اسلام ایرانی و التزام وی به اندیشه و معنویت مغرب زمین است. این امر در کنار آگاهی به روش های تحقیقی و دانشگاهی، نظریات وی را در میان مستشرقان ممتاز ساخته است.تفرید از اندیشه های مبنایی کربن است. در اعتقاد وی نظریه امام شناسی شیعی، کامل ترین تبیین برای حیات معنوی است. کربن بالاترین مرتبه درک کتاب آسمانی را، طریق تاویل می داند و در کنار تنزیل وحی که توسط پیامبر صلی الله علیه و آله پایان پذیرفته است تاویل آن ادامه دارد. برای چنین تاویل طولی، وجود مبین و مفسر معصوم ضروری است. وی تفاوتهایی میان حکمت تاریخ با فلسفه تاریخ و میان زبان رمزی یا مثالی با زبان مجاز و تشبیه قایل است و زبان وحی را زبان رمزی یا مثالی می داند.

کلیدواژه ها:

امام شناسی شیعی ، تفسیر عرضی ، تفسیر طولی ، تنزیل و تاویل ، امامت در قرآن ، هانری کربن ، نقد و تفسیر