نقش گذرهای فرهنگی در تقویت گردشگری شهری احیای هویت منطقه ای از تئاتر شهر تا میدان انقلاب

بی هویتی سیما و منظر شهری تاثیر منفی بر فضای شهری گذاشته است. در حالی که هویت یکی از ابعاد اصلی حیات بخشی می باشد. بی توجهی به آن باعث ایجاد محیط هایی مصنوع و تهی از هویت انسانی می گردد که پیامدهایی نظیر نزول حس تعلق مکانی و مشارکت جمعی، مهاجرت ساکنین بومی، و افزایش اسکان غیر رسمی، ایجاد ناامنی و ناهنجاری های اجتماعی و نهایتا بروز بی هویتی را در پی خواهد داشت. در شهرهای ایران فضای عمومی شهری که پیاده مداری در طراحی آن لحاظ شده باشد را نمی توان دید. طراحی گذر پیاده به عنوان تجلی گاه حضور مردم در فضای شهری و قلب تپنده زندگی شهری از نقطه نظر طراحان شهری مستلزم فراهم آوردن زمینه های فرهنگی و تاریخی و افزایش کیفیت پیاده راه ها و رفع موانع بر سر راه حضور فعال مردم در فضاهای شهری است. تحقیق پیش رو با عنوان طراحی گذر فرهنگی در محدوده تئاتر شهر تا میدان انقلاب با رویکرد زمینه گرایی و احیای هویت منطقه ای یک تحقیق کاربردی است. نتایج حاصل از این تحقیق می توانند توسط شهرداری اجرا شوند. روش تحقیق به صورت تحلیلی توصیفی است و برای گردآوری داده ها اقدام به تنظیم پرسشنامه برای اخذ نظرات شهروندان و انجام مصاحبه با نخبگان شده است. پاسخ شهروندان و نخبگان به هم نزدیک بوده اما پاسخ های نخبگان تخصصی تر بود. راهکارهای ارائه شده توسط نخبگان عبارت اند از هماهنگی در مصالح و رنگ مورد استفاده، ایجاد فضای مکث با استفاده از مبلمان متناسب، ایجاد سبزینگی بیشتر در گذر، بهره گیری از عناصر شاخص در طراحی، هویت مند کردن معماری و شهرسازی گذر با توجه به مولفه های هویتی موجود و متناسب با گذر. این راهکارها در طراحی مد نظر قرار گرفته اند.

کلیدواژه ها:

تئاتر شهر ، زمینه گرایی ، گذر فرهنگی ، میدان انقلاب ، هویت اجتماعی ، معماری