بررسی تاثیر چیدمان بلوک های ساختمانی بر سایه اندازی و آسایش حرارتی در اقلیم گرم و مرطوب نمونه موردی جزیره کیش

امروزه طراحی اقلیمی و بهینه سازی فرم شهری به عنوان یکی از راهکارهای موثر در کاهش مصرف انرژی و بهبود آسایش حرارتی در مناطق گرم و مرطوب مورد توجه قرار گرفته است. در این پژوهش تاثیر چیدمان بلوک های ساختمانی بر میزان سایه اندازی، کاهش دمای محیط و بهبود شرایط آسایش حرارتی کاربران در جزیره کیش بررسی شده است. هدف اصلی این مطالعه تحلیل تاثیر عواملی نظیر ارتفاع ساختمان ها، فاصله بین بلوک ها و الگوهای چیدمان مختلف بر تغییرات دمایی و کیفیت محیطی فضاهای باز است. روش تحقیق شامل ترکیبی از مطالعات میدانی، مدل سازی دیجیتالی و شبیه سازی های نرم افزاری است که به کمک آنها میزان تاثیر سایه اندازی در کاهش دما و افزایش رضایت کاربران از محیط سنجیده شده است. نتایج این پژوهش نشان می دهد که چیدمان های متراکم با ارتفاع کمتر به دلیل ایجاد سایه، عملکرد بهتری در کاهش دمای محیط و افزایش آسایش حرارتی دارند. در این میان الگوهای ویلایی با حیاط مرکزی و چیدمان های نواری به دلیل توزیع متعادل سایه و کاهش اثرات جزیره حرارتی نسبت به ساختمان های مرتفع و پراکنده کارآمدتر ظاهر شده اند. نتایج این تحقیق بر اهمیت طراحی اقلیمی و بهره گیری از اصول سایه اندازی در چیدمان های شهری تاکید دارد. بهینه سازی فرم و ارتفاع بلوک های ساختمانی، علاوه بر کاهش مصرف انرژی می تواند به ارتقای کیفیت فضاهای باز شهری و بهبود آسایش کاربران منجر شود. از این رو، اتخاذ راهبردهای مناسب در برنامه ریزی شهری و طراحی معماری به ویژه در مناطق گرم و مرطوب می تواند نقشی کلیدی در توسعه پایدار و کاهش اثرات گرمایی در محیط های شهری داشته باشد.

کلیدواژه ها:

ریخت شناسی شهری ، بلوک های ساختمانی ، سایه اندازی ، آسایش حرارتی ، بیرونی ، اقلیم گرم و مرطوب