منطقه ای مبتنی بر داده های شبکه های اجتماعی و حسگرهای هوشمند برنامه ریزی

با رشد سریع شهرنشینی و افزایش پیچیدگی فعالیت های انسانی در مناطق شهری، تصمیم گیری در برنامه ریزی منطقه ای نیازمند دسترسی به داده های دقیق، به روز و مبتنی بر رفتار شهروندان است. داده های شبکه های اجتماعی و حسگرهای هوشمند به عنوان منابع اطلاعاتی نوآورانه و در زمان واقعی، فرصت هایی برای تحلیل الگوهای جابجایی، فعالیت های اجتماعی، تراکم ترافیک و استفاده از فضاهای عمومی فراهم می کنند. هدف این مطالعه توسعه چارچوبی هوشمند برای برنامه ریزی منطقه ای از طریق جمع آوری، پردازش و تحلیل داده ها از شبکه های اجتماعی و حسگرهای هوشمند شهری است. روش شناسی شامل تحلیل های فضایی زمانی، مدل سازی پیش بینی با استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین و بررسی همبستگی میان منابع داده است. نتایج نشان می دهد تلفیق این دو منبع داده می تواند مناطق پرتقاضا را به دقت شناسایی، رفتار شهروندان را پیش بینی و تخصیص منابع شهری را بهینه نماید. این رویکرد نوآورانه نه تنها بهره وری برنامه ریزی شهری را افزایش می دهد، بلکه رضایت شهروندان را بهبود بخشیده و پایه ای مستحکم برای تصمیم گیری مبتنی بر شواهد فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی منطقه ای ، داده بزرگ ، شبکه های اجتماعی ، حسگرهای هوشمند ، مدیریت شهری