بررسی نقش مصالح ساختمانی در بهبود تهویه طبیعی ساختمانها با تمرکز بر اقلیم گرم و خشک

تهویه طبیعی یکی از مولفه های کلیدی در دستیابی به آسایش حرارتی در معماری اقلیمی به شمار می رود و انتخاب مصالح ساختمانی نقش مهمی در بهبود عملکرد آن ایفا می کند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر ویژگی های فیزیکی مصالح ساختمانی بر تهویه طبیعی در معماری و همچنین تحلیل کاربرد این مصالح در نمونه های معماری بومی ایران صورت گرفته است. در ابتدا با مروری بر ویژگی هایی نظیر تخلخل، جرم حرارتی، رنگ، جنس و نفوذپذیری مصالح، نقش آنها در بهبود جریان هوا و کنترل حرارت مورد مطالعه قرار گرفت. سپس با بررسی نمونه هایی از معماری بومی اقلیم های مختلف ایران، چگونگی به کارگیری این مصالح در راستای تهویه مطلوب تحلیل گردید. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه ای انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مصالح بومی همگام با اقلیم قابلیت ارتقای کیفیت تهویه و ایجاد آسایش حرارتی پایدار را دارا هستند. در پایان نتایج پژوهش بر اهمیت بازنگری در انتخاب مصالح بر اساس شرایط اقلیمی و بهره گیری از دانش بومی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تهویه طبیعی ، مصالح بومی ، معماری اقلیمی ، آسایش حرارتی ، ویژگی فیزیکی مصالح