شاخص های موثر بر جلوگیری از تولید ضایعات مصالح در ساختمان های بلند مرتبه مسکونی با رویکرد توسعه پایدار

به رغم وجود نیروهای انسانی و اجرایی بالقوه در ایران، متاسفانه صنعتی سازی و استفاده از فناوری و مصالح نوین در ساختمان های مسکونی و جلوگیری از هدررفت مصالح با روند بسیار کندی طی مسیر نموده و با توجه به مهم بودن بخش ساختمان در فعالیت های اقتصادی ایران لازم است که اقدامات موثرتری در این زمینه انجام پذیرد. به همین منظور این پژوهش با هدف شناسایی و رتبه بندی شاخص های موثر بر هدررفت مصالح در ساختمان های مسکونی در شهرهای بزرگ با توجه به مبانی نظری موجود انجام پذیرفت. این پژوهش از لحاظ هدف از نوع تحقیق توسعه ای و از لحاظ روش انجام کار توصیفی و از نوع پیمایشی و اسنادی می باشد. جهت شناسایی عوامل موثر، نمونه ای را از میان جامعه خبرگان و کارشناسان این صنعت با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب نموده و داده های مورد نظر با توزیع پرسشنامه جمع آوری شده و با نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان داد که طراحی مناسب با درصدی معادل ۷۴.۷۳ بیش ترین تاثیر را بر میزان افزایش ضایعات مصالح ساختمانی دارد. پس از آن صنعت ساخت با درصدی معادل ۶۵.۷۱ در رتبه دوم، آموزش با درصد تاثیری معادل ۶۲.۷۰ در رتبه سوم، منابع مالی و توجیه اقتصادی با درصدی معادل ۸۳.۶۴ در رتبه چهارم و در نهایت ذخیره و انبار با درصد ۳۳.۶۳ دارای کم ترین تاثیر بر افزایش ضایعات مصالح ساختمانی می باشند.

کلیدواژه ها:

ضایعات ساختمانی ، ساختمان های بلند مرتبه ، بهره وری صحیح از مصالح نوین ، توسعه پایدار ، جلوگیری از تولید ضایعات مصالح در ساختمان های بلند مرتبه