ویژگی های هنر تعاملی و جایگاه مخاطب در آثار تعاملی اسکات اسنیب

هنر همواره در طول تاریخ در قالب بیان ها و رویکردهای متنوعی پدیدار شده است. گاهی انسان ها در یک گرایش هنری به بازنمایی عینی و گاهی برای بیان زیبایی شناختی به ذهنیت گرایی متوسل می شدند. پیشرفت علوم و فناوری نوین عرصه را برای تجربه های نوین در زمینه هنر گشود. در این روند هنر دیگر به رسانه های سنتی همچون نقاشی و پیکرتراشی محدود نمانده و با بهره گیری از فناوری، به اشکال متنوع تری از بیان دست یافته است. یکی از این شیوه ها هنر تعاملی است که در آن مخاطب نه تنها ناظر اثر بلکه به عنوان عنصری فعال در فرآیند شکل گیری و معناپردازی اثر هنری نقش ایفا می کند. در هنر تعاملی مخاطب می تواند با اثر وارد کنش شود، در نحوه نمایش آن مداخله کند و یا از طریق تغییر و مشارکت تعریفی تازه از اثر ارائه دهد. اسکات اسنیب هنرمند تعاملی به مدد رسانه های نوین آثاری را خلق می کند که تماشاگر بتواند با مشارکت در آن اثر به مفاهیمی نوین دست یابد. پژوهش در پی پاسخگویی به این سوالات است: ویژگی های هنر تعاملی چیست؟ مخاطب در آثار تعاملی اسکات اسنیب چه جایگاهی دارد و چگونه در شکل گیری معنا مشارکت می کند؟ هدف تحلیل رابطه میان حرکت، فضا و بدن مخاطب در فرآیند تعامل با اثر هنری است. روش پژوهش به صورت کتابخانه ای است و داده ها از طریق گردآوری منابع مکتوب و تحلیل آثار هنری بر اساس یافته ها و رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که در آثار اسنیب جایگاه مخاطب از نقش منفعل به کنشگر فعال تبدیل می شود و معنای اثر در فرایندی تعاملی میان مخاطب و محیط شکل می گیرد.

کلیدواژه ها:

هنر تعاملی ، مخاطب ، اسکات اسنیب