<span dir="RTL" lang="AR-SA">اثربخشی درمان شناختی رفتاری همراه با کاهش تدریجی مصرف بنزودیازپین بر اضطراب مردان مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی: یک کارآزمایی بالینی تصادفی
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی اصفهان، دوره: 44، شماره: 854
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 18
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IMSJ-44-854_006
تاریخ نمایه سازی: 4 مرداد 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: بنزودیازپین ها، به طور شایع برای کنترل اضطراب در اختلال مصرف مواد افیونی تجویز و خود منجر به وابستگی دارویی می شوند. هدف از پژوهش حاضر، اثربخشی درمان شناختی- رفتاری همراه با کاهش تدریجی مصرف بنزودیازپین بر اضطراب مردان مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی بود. روش ها: مطالعه ی نیمه تجربی از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی شده با دو گروه آزمایش و شاهد بود. جامعه ی آماری پژوهش شامل کلیه مردان مبتلا به اختلال مصرف مواد افیونی مراجعه کننده به کلینیک ترک اعتیاد شهرستان نوشهر در سال ۱۴۰۲ بودند. حجم نمونه به تعداد ۳۰ نفر به روش هدفمند انتخاب شد و درگروه آزمایش (۱۵ نفر) درمان ترکیبی شناختی- رفتاری و کاهش تدریجی بنزودیازپین را دریافت کردند، در حالی که گروه گواه (۱۵ نفر) با کاهش تدریجی به تنهایی مدیریت شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد اضطراب بک (Beck Anxiety Inventory) BAI (۱۹۸۸) است. روان درمانی شناختی رفتاری، در چارچوب طرح درمانی ویلدرموت (۲۰۰۸) شامل ۹ جلسه (هفته ای یک جلسه) به مدت ۹۰ دقیقه انجام گرفت. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس مختلط با اندازه گیری مکرر انجام شد. یافته ها: پس از چهار هفته از آغاز دوره ی درمان، میزان اضطراب به طور معنی داری کاهش یافت. اضطراب در پس آزمون و دوره ی پیگیری در مقایسه با ماه اول بهبود معنی داری داشت. نتیجه گیری: نتایج نشان دهنده ی تاثیر مثبت درمان شناختی- رفتاری به عنوان مکمل کاهش تدریجی مصرف بنزودیازپین در درمان اضطراب بیماران مبتلا به OUD (Opioid Use Disorder) بود.
کلیدواژه ها:
اختلالات مرتبط با مواد افیونی ، بنزودیازپین ها ، داروهای ضد اضطراب ، درمان جایگزین با مواد افیونی ، درمان شناختی- رفتاری ، متادون
نویسندگان
فرزانه قربان پور احمدسرگورابی
کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، گروه روانشناسی بالینی، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، مازندران، ایران
شهنام ابوالقاسمی
دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد تنکابن، تنکابن، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :