شناسایی نیازهای آموزشی مروجان وزارت جهاد کشاورزی بر مبنای رویکرد شایستگی

یکی از مشکلات اساسی نظام آموزش ضمن خدمت وزارت جهاد کشاورزی، فقدان اطلاعات مستند و علمی درباره نیازهای واقعی مروجان کشاورزی است. هدف این پژوهش، شناسایی فاصله موجود بین وضعیت کنونی و وضعیت مطلوب صلاحیت های حرفه ای، انسانی شخصیتی و ادراکی مروجان کشاورزی در پنج استان کشور بود. جامعه آماری شامل ۵۲۴ نفر از مروجان مراکز جهاد کشاورزی دهستان‎ها در استان های بوشهر، سیستان و بلوچستان، کرمانشاه، خراسان رضوی و البرز در سال ۱۴۰۲ بود که با استفاده از نمونه گیری تصادفی خوشه ای و جدول کرجسی و مورگان، ۲۲۱ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. از این تعداد، ۱۸۰ پرسشنامه معتبر جمع آوری گردید. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای محقق ساخته با آلفای کرونباخ کلی ۰/۹۷ بود که پایایی ابزار پژوهش را مورد تایید قرار داد. برای تحلیل داده ها از میانگین، فاصله نیازها و وزن دهی بر اساس میانگین وضعیت مطلوب استفاده شد. نتایج نشان داد در بعد صلاحیت حرفه ای، بیشترین نیاز آموزشی مربوط به "آشنایی با موضوعات روانشناسی" با امتیاز ۷۹/۴۳ و کمترین آن مرتبط با "توانایی تعیین نیازهای غیرآموزشی کشاورزان" با امتیاز ۳۵/۸۸ بود. میانگین کل نیازهای آموزشی در این بعد، ۶۸/۲۰ محاسبه شد. در بعد انسانی شخصیتی، "مهارت حل مسئله" با امتیاز ۹۳/۳۳ بالاترین نیاز را نشان داد و میانگین کلی این بعد ۶۶/۵۵ بود. در بعد صلاحیت ادراکی نیز "مهارت در گزارش نویسی" با ارزش عددی ۸۱/۴۰ در رتبه نخست نیازهای آموزشی قرار گرفت. این نتایج بیانگر وجود شکاف قابل توجهی در صلاحیت های مروجان در هر سه بعد مورد مطالعه بود. بر مبنای یافته ها، پیشنهادهایی برای تقویت آموزش های کاربردی در حوزه های روانشناسی مخاطب، مهارت های ارتباطی، تفکر تحلیلی، رهیافت های مشارکتی، آموزش بزرگسالان و اصول گزارش نویسی ارائه گردید. یافته های پژوهش می تواند مبنای بهبود نظام آموزش و ارتقای مروجان کشاورزی کشور قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی مروجان ، آموزش بزرگسالان در کشاورزی ، تحلیل نیازهای آموزشی ، رهیافت های مشارکتی ترویج ، مهارت های نرم در توسعه روستایی