اعتبارسنجی مدل عددی در پیش بینی دبی جریان مستغرق با استفاده از داده های آزمایشگاهی
محل انتشار: فصلنامه مدیریت آب و آبیاری، دوره: 16، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 135
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JWIM-16-1_005
تاریخ نمایه سازی: 4 مرداد 1405
چکیده مقاله:
اندازه گیری دقیق دبی جریان در شرایط مستغرق همچنان یکی از چالش های اساسی در شبکه های آبیاری و زهکشی محسوب می شود. فلوم های قابل حمل SMBF، علی رغم کاربرد گسترده، در شرایط استغراق با کاهش دقت مواجه هستند. در این پژوهش، عملکرد هیدرولیکی فلوم SMBF تحت شرایط مستغرق از طریق بررسی تلفیقی آزمایشگاهی و مدل سازی عددی با استفاده از شبیه ساز Flow-۳D ارزیابی شد. آزمایش ها در یک فلوم مستطیلی با نسبت های تنگ شدگی (r=۰.۳۴۲) و (r=۰.۵۶۱) انجام شد. در مدل سازی عددی، از مدل آشفتگی RNG و روش حجم سیال (VOF) برای بازسازی دقیق سطح آزاد استفاده گردید. عملکرد مدل با معیارهای RMSE، NSE، شاخص کلینگ–گوپتا (KGE) و تحلیل حساسیت مش ارزیابی شد. نتایج نشان داد که نسبت تنگ شدگی (r=۰.۳۴۲) بیشترین انطباق را با داده های آزمایشگاهی داشته، در حالی که افزایش آن به (r=۰.۵۶۱) موجب کاهش دقت مدل شده است. همچنین، شبکه بهینه با اندازه سلول حدود یک صدم متر و تعداد سلول بین ۱۰۵× ۵/۷ تا ۱۰۶ ×۱/۱، تعادل مناسبی میان دقت عددی و هزینه محاسباتی ایجاد کرد. وجه نوآوری اصلی این پژوهش در ارائه یک چارچوب تلفیقی شامل مدل سازی عددی سه بعدی، تحلیل حساسیت مش و استفاده از شاخص KGE برای ارزیابی چندبعدی عملکرد مدل در شرایط جریان مستغرق است. این رویکرد، برخلاف مطالعات پیشین که عمدتا بر شاخص های رایج تمرکز داشته اند، امکان تحلیل همزمان دقت، پایداری و تغییرپذیری جریان را فراهم می سازد و درک عمیق تری از رفتار هیدرولیکی فلوم SMBF ارائه می دهد. این یافته ها می توانند به طور مستقیم در کالیبراسیون فلوم های SMBF و بهبود دقت اندازه گیری در شبکه های آبیاری مورد استفاده قرار گیرند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
بهاره راستی پیشه
گروه احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
علی سلاجقه
گروه احیای مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
یونس امین پور
گروه سازه های هیدرولیکی، موسسه تحقیقات آب، تهران، ایران.
امیرحسین پارسامهر
گروه مهندسی طبیعت، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه فسا، فسا، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
