بهینه سازی حذف نیترات، اوره و آمونیوم از پساب های کشاورزی با استفاده از برخی جاذب های آلی و معدنی اصلاح شده

به منظور بررسی کارآیی جاذب های آلی و معدنی در حذف ترکیبات نیتروژنه از برخی جاذب های آلی در دسترس( شامل ۷ جاذب: کاه و پوسته برنج، بایوچارکاه و پوسته برنج تهیه شده در دو دمای ۳۰۰ و ۶۰۰ درجه سانتی گراد و لئوناردیت) و معدنی(شامل ۳ جاذب: بنتونیت، پامیس و زئولیت) در کاهش ترکیبات نیتروژنه (نیترات، اوره و آمونیوم) استفاده گردید. جهت افزایش کارایی و مقایسه، جاذب ها به صورت ساده، اصلاح شده با اسید و با آهن در دو اسیدیته مختلف (۲pH= و ۶pH=) به کار گرفته شدند. نتایج نشان داد بایوچار تهیه شده از کاه برنج در دمای ۶۰۰ درجه سانتی گراد و اصلاح شده با آهن در ۲=pH با جذب حدود ۷۹ درصدی نیترات از آب بهترین جاذب برای حذف نیترات از آب در میان تمامی جاذب های آلی و معدنی مورد مطالعه در این پژوهش بود. بایوچار کاه برنج تهیه شده در ۶۰۰ درجه سانتی گراد و اصلاح شده با آهن در ۶ pH=، بیشترین میزان اوره را حذف کرد و زئولیت اصلاح شده با اسید نیز با جذب ۹۲ درصدی آمونیوم بهترین عملکرد را نشان داد. لذا حذف موثر و کارآمد ترکیبات نیتروژنه بوسیله این جاذب ها صورت پذیرفت و اصلاح بوسیله اسید و آهن توانست قابلیت حذف این جاذب ها را بهبود بخشد. در نتیجه می توان از آن ها به عنوان روشی ارزان و در دسترس جهت حذف آلاینده ها از منابع آبی بهره برد.

کلیدواژه ها:

حذف آلاینده ها ، بایوچار ، کاه برنج ، لئوناردیت و بنتونیت