تحلیل جبهه پارتو در تخصیص بهینه منابع آب با استفاده از الگوریتم چندهدفه اسب (MOHO)

مدیریت منابع آب در مناطق نیمه خشک با چالش هایی همچون نوسانات اقلیمی، تضاد عرضه و تقاضا و محدودیت های محیط زیستی همراه است. در این پژوهش، الگوریتم چندهدفه اسب (MOHO) برای نخستین بار جهت بهره برداری بهینه از مخزن قرنقو توسعه داده شد. دو هدف اصلی شامل کاهش آسیب پذیری ناشی از کمبود آب و افزایش اطمینان پذیری تامین تقاضا مورد بررسی قرار گرفت. مقایسه عملکرد MOHO با مدل مرجع MOGA و تابع آزمون فونسکا–فلمینگ نشان داد که الگوریتم جدید توانایی مناسبی در دست یابی به جبهه پارتو و حفظ تنوع پاسخ دارد. تحلیل نتایج دوره پایه (۲۰۰۰–۱۹۷۱) نشان داد که مقدار آسیب پذیری در طیف راه حل ها بین حدود ۱۵ تا ۳۶ درصد و اطمینان پذیری بین حدود ۲۹ تا ۷۰درصد تغییر می کند. نقطه سازشی جبهه پارتو در محدوده آسیب پذیری ۳۱ تا ۳۳ درصد و اطمینان پذیری ۴۰ تا ۵۵ درصد قرار گرفت. هم چنین بررسی رفتار مخزن بیان گر وجود عدم تطابق زمانی میان ورود طبیعی و تقاضای انسانی بوده و ضرورت برنامه ریزی دقیق رهاسازی و مدیریت ذخیره را نشان می دهد. در نهایت، مجموعه ای از اقدامات مدیریتی برای کاهش کسری، کنترل سرریز و افزایش تاب آوری سامانه پیشنهاد شد.

کلیدواژه ها:

الگوریتم MOHO ، بهینه سازی چندهدفه ، تخصیص منابع آب ، مدل MOGA