رهیافت های توسعه اکوتوریسم روستایی در روستای مهرنجان شهرستان نورآباد ممسنی، استان فارس: مطالعه ای کیفی

گردشگری به دلیل حوزه های وسیع و قابلیتهای متنوع و متعدد موجود در آن رهیافت نوین منبع درآمد به شمار می آید که درنتیجه موجب اشتغال زایی و توسعه زیربنایی در مناطق مستعد می شود. در میان انواع گردشگری میتوان به اکوتوریسم اشاره کرد که بر ادغام حفظ محیط زیست، آشنایی با فرهنگ جوامع، توجه ویژه به جاذبه های طبیعی بکر و اشتغال جامعه محلی استوار است که درنتیجه سفرهای پایدار را به همراه دارد و در صنعت گردشگری جایگاه ممتازی دارد. مقاله حاضر با هدف شناسایی و تدوین شاخص های موثر در توسعه اکوتوریسم روستایی با استفاده از روش تحلیل محتوا در روستای مهرنجان است. این پژوهش، از نظر ماهیت، کاربردی و، از نظر روش مطالعه، توصیفی - تحلیلی است. روش جمعآوری داده ها و اطلاعات پژوهش دو روش مطالعات کتابخانهای و مصاحبه بوده است. مشارکت کنندگان این پژوهش همه کارشناسان و نخبگان محلی و نهادهای مرتبط هستند که درنهایت ۲۶ نفر از آنها به صورت گلوله برفی انتخاب شدند. برای این منظور، از روش تحلیل محتوا استفاده شده است که نتایج با نرم افزار مکس کیودی ای (MAXQDA) تحلیل شدند. در بیانی کلی میتوان گفت که، با توجه به توان های بالای اکوتوریستی منطقه، استفاده چندانی از توانهای منطقه نشده است. همچنین، نتایج به دست آمده از اولویت بندی شاخص ها حاکی از این است که بازسازی بافت قدیم روستا پس از زلزله و ایجاد طرح پلهای خانه ها برای جذب گردشگران و ایجاد اقامتگاه های بومگردی به منظور اشتغال زایی ازطریق توسعه اکوتوریسم به منزله مهمترین کد محوری و تاثیرگذارترین راهبرد مطرح است.

کلیدواژه ها:

توسعه روستایی ، اکوتوریسم ، جامعه محلی ، تحلیل محتوا ، روستای مهرنجان