بررسی رابطه بین ساز و کارهای راهبری شرکت و سرمایه فکری شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

برای سنجش سرمایه فکری طبقه بندی های مختلفی ارائه شده است که یکی از این طبقه بندی ها توسط پولیک به نام «ارزش افزوده سرمایه فکری» مطرح شده است که از سه جزء کارایی سرمایه ارتباطی، کارایی سرمایه انسانی و کارایی سرمایه ساختاری تشکیل شده است. این پژوهش در پی یافتن پاسخی برای این پرسش است که آیا بین ساز و کارهای راهبری شرکت و سرمایه فکری رابطه وجود دارد یا خیر؟ در این پژوهش ابتدا بر اساس مدل ارزش افزوده سرمایه فکری ارزش سرمایه فکری شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران محاسبه و سپس ارتباط آن با ساز و کارهای راهبری شرکت بررسی شد. ساز و کارهای خارجی راهبری شرکت درصد سرمایه گذاران نهادی و درصد سرمایه گذاران عمده می باشد و ساز و کارهای داخلی راهبری شرکت درصد مالکیت هیئت مدیره و تعداد مدیران هیئت مدیره، تعداد مدیران غیرموظف و نسبت مدیران غیرموظف به هیئت مدیره و دوگانگی نقش مدیرعامل می باشد. همچنین کل موضوع در صنایع مختلف مورد بررسی قرار گرفت. برای آزمون فرضیه های پژوهش از روش داده های پنلی با بکارگیری اطلاعات ۸۸ شرکت در طی سال های ۱۳۸۳ تا ۱۳۸۷ استفاده شده است. نتایج کلی حاصل از پژوهش نشان می دهد که درصد سرمایه گذاران نهادی و درصد مدیران غیرموظف رابطه مثبت و معناداری با سرمایه فکری و تعداد مدیران غیرموظف رابطه منفی و معناداری با سرمایه فکری دارند و در بقیه موارد رابطه معناداری بین ساز و کارهای داخلی و خارجی راهبری شرکت و سرمایه فکری مشاهده نگردید.

کلیدواژه ها:

ساز و کارهای راهبری شرکت ، سرمایه فکری ، مدل پولیک ، داده های پنلی ، بورس اوراق بهادار تهران