تحلیل بافت تاریخی بندرعباس و نقش آن در شکل گیری هویت شهری

بافت های تاریخی به عنوان مهم ترین عناصر هویت بخش شهرها نقش اساسی در حفظ حافظه جمعی، تداوم فرهنگی و تقویت حس تعلق شهروندان ایفا می کنند. شهر بندرعباس به دلیل موقعیت استراتژیک خود در ساحل خلیج فارس و نقش تاریخی آن در تجارت دریایی ایران از گذشته تاکنون دارای ساختار شهری و کالبدی ویژه ای بوده است. بافت تاریخی این شهر بازتابی از تحولات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دوره های مختلف تاریخی است و بخش مهمی از هویت شهری بندرعباس را تشکیل می دهد. با این حال توسعه سریع شهری، گسترش ساخت و سازهای جدید، افزایش جمعیت و تغییر الگوهای سکونت در دهه های اخیر موجب فرسودگی و تخریب بخش هایی از این بافت ارزشمند شده است. هدف این پژوهش بررسی ویژگی های کالبدی، تاریخی و فرهنگی بافت تاریخی بندرعباس و تحلیل نقش آن در شکل گیری و تداوم هویت شهری است. روش تحقیق توصیفی تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای، اسناد تاریخی، نقشه های شهری و بررسی میدانی گردآوری شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد که بافت تاریخی بندرعباس علاوه بر دارا بودن ارزش های معماری و شهرسازی حامل بخش مهمی از خاطرات جمعی و هویت فرهنگی شهروندان است. همچنین مشخص شد که فرسودگی کالبدی، کمبود برنامه های حفاظتی و توسعه نامتوازن شهری از مهم ترین تهدیدهای پیش روی این بافت محسوب می شوند. در پایان پژوهش بر ضرورت حفاظت، احیا و بازآفرینی بافت تاریخی بندرعباس به عنوان یکی از ارکان توسعه پایدار شهری تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

بافت ، تاریخی ، هویت شهری ، بندر عباس ، میراث فرهنگی ، بازآفرینی شهری