طبقه بندی مورفولوژیکی انواع کنکرسیون های توسعه یافته در سازند آغاجاری، ناودیس افرینه، جنوب باختر خرم آباد

سازند آغاجاری به سن میوسن بالایی، آخرین سازند از گروه فارس می باشد که در حوضه ی رسوبی لرستان گسترش یافته است. این سازند در حوضه ی رسوبی لرستان دارای لیتولوژی شیل، مادستون، سیلتستون و ماسه سنگ به رنگ قرمز آجری مربوط به یک محیط رسوبی قاره ای می باشد. در این سازند ریزساختارهای رسوبی فراوانی توسعه پیدا کرده اند که از جمله آن ها می توان انواع کنکرسیون ها را نام برد. کنکرسیون های توسعه یافته در این سازند در اندازه های ۱ میلی متر تا بیش از ۰.۵ متر مشاهده می شوند. مورفولوژی این کنکرسیون ها به صورت کروی، بیضوی، کشیده و مرکب بوده و تابع شکل هسته می باشند. هسته این کنکرسیون ها اغلب لیتیک های تخریبی می باشند. تعداد لامین های اطراف هر هسته از یک لامین تا بیش از ۴ لامین شکل گرفته است. کنکرسیون های بزرگ تر در رخساره های ماسه سنگی و کنکرسیون های کوچک تر اغلب در رخساره های ریزدانه سیلتستونی و مادستونی شکل گرفته اند. بر اساس آنالیز ژئوشیمیایی (EDS) جنس این لامین ها از اکسید آهن، سیلیس و کانی های رسی می باشد. عدم تغییر درصد اجزای آواری از حاشیه به مرکز کنکرسیون ها، به برقرارگیری آن ها در یک عمق معین در سراسر مدت شکل گیری شان دلالت دارد.

کلیدواژه ها:

کنکرسیون ، سازند آغاجاری ، زاگرس ، لرستان