یادگیری شخصی سازی شده و عدالت آموزشی در مدارس

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 54

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_PSHR-2-5_238

تاریخ نمایه سازی: 28 تیر 1405

چکیده مقاله:

در عصر حاضر که فناوری های نوین با سرعتی بی سابقه در حال تحول و پیشرفت هستند، نظام های آموزشی نیز در سراسر جهان دستخوش تغییرات بنیادین و عمیقی شده اند که یکی از مهم ترین این تغییرات، گذار از آموزش های سنتی و یکسان نگر به سمت رویکردهای یادگیری شخصی سازی شده است. این رویکرد نوین که بر اساس نیازها، استعدادها، علایق و سرعت یادگیری هر دانش آموز طراحی و اجرا می شود، نویدبخش تحولی شگرف در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش است. با این حال، پیاده سازی موفقیت آمیز و گسترده این الگو با چالش های جدی و متعددی روبرو است که مهم ترین آن ها مسئله حیاتی عدالت آموزشی و توزیع عادلانه فرصت ها است. فناوری هایی نظیر هوش مصنوعی، سیستم های مدیریت یادگیری پیشرفته و پلتفرم های آموزش مجازی، اگرچه ابزارهایی قدرتمند برای تحقق یادگیری متناسب با هر فرد به شمار می روند، اما در صورت فقدان زیرساخت های مناسب و دسترسی برابر، می توانند به عاملی برای تشدید نابرابری های موجود تبدیل شوند و شکافی عمیق تر میان طبقات مختلف اجتماعی ایجاد کنند. شکاف دیجیتال که نه تنها شامل تفاوت در دسترسی فیزیکی به سخت افزارها و اینترنت است، بلکه تفاوت در مهارت های سواد دیجیتال و توانایی بهره برداری موثر از این ابزارها را نیز در بر می گیرد، تهدیدی جدی برای تحقق عدالت در سیستم های آموزشی مدرن محسوب می شود. از سوی دیگر، بهره گیری از رویکردهای کارگروهی و یادگیری مشارکتی می تواند به عنوان راهبردی موثر برای کاهش این فاصله ها و جبران کمبودهای فردی از طریق هم افزایی گروهی عمل کند. هدف از این پژوهش، بررسی تحلیلی و جامع پیرامون چگونگی همگرایی یادگیری شخصی سازی شده با اصول عدالت آموزشی در مدارس است تا مشخص شود چگونه می توان از مزایای فناوری های هوشمند بهره برد بدون آنکه گروه های آسیب پذیر از چرخه پیشرفت باز بمانند. نتایج بررسی ها نشان می دهد که برای دستیابی به یک نظام آموزشی کارآمد و عادلانه، سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی باید رویکردی چندبعدی اتخاذ کنند که در آن همزمان با توسعه فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، به ارتقای سواد دیجیتال، فراهم کردن زیرساخت های ارتباطی برای مناطق محروم و تقویت مهارت های اجتماعی و مشارکتی دانش آموزان توجه ویژه ای مبذول گردد. بدین ترتیب، آموزش مجازی و ابزارهای نوین می توانند به جای ایجاد دیوارهای جدید، پل هایی برای دستیابی به فرصت های برابر یادگیری برای همه فراگیران، فارغ از پیشینه اجتماعی و اقتصادی آنان، بنا کنند و آینده ای روشن تر را برای نسل های آتی رقم بزنند.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

زهرا خسروی

کارشناسی ادبیات فارسی دانشگاه بروجرد

فاطمه بیرانوند

کارشناسی ارشد نهج البلاغه (معارف) دانشگاه لرستان

عبدالعظیم غلامحسینی

دانشجوی دکترای زبان شناسی دانشگاه علوم و تحقیقات خمین

فضل الله خسرویان هونجانی

کارشناسی آموزش ابتدایی دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی اصفهان