ارائه مدل اکوسیستم کارآفرینی در توسعه گردشگری ورزشی با رویکرد ارتقای سبک زندگی سالم بر مبنای نوآوری نهادی و ظرفیت های انسانی–منطقه ای

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل اکوسیستم کارآفرینی در توسعه گردشگری ورزشی با رویکرد ارتقای سبک زندگی سالم و مبتنی بر نوآوری نهادی و ظرفیت های انسانی–منطقه ای است. گردشگری ورزشی علاوه بر نقش اقتصادی، به عنوان ابزاری موثر در افزایش فعالیت بدنی، ارتقای سلامت روانی–اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی شناخته می شود. با وجود ظرفیت های طبیعی، فرهنگی و انسانی گسترده در ایران، نبود چارچوبی یکپارچه که پیوند میان کارآفرینی، نوآوری نهادی و پیامدهای سلامت محور را تبیین کند، یکی از خلاهای اساسی در این حوزه محسوب می شود. این پژوهش با رویکرد کیفی و مبتنی بر نظریه داده بنیاد گلیزر (۱۹۹۰) انجام شد. جامعه پژوهش شامل خبرگان، سیاست گذاران و کارآفرینان حوزه گردشگری ورزشی بود که با روش نمونه گیری گلوله برفی تا اشباع نظری انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شد. یافته ها شش رکن اصلی اکوسیستم کارآفرینی گردشگری ورزشی سلامت محور را شناسایی کرد: حمایت نهادی، سرمایه اجتماعی، تعاملات فرهنگی، زیرساخت فناوری، آموزش و توانمندسازی و تعاملات بین المللی. نتایج نشان داد تعامل نظام مند این ارکان در بستر ظرفیت های انسانی–منطقه ای منجر به شکل گیری کسب وکارهای نوآورانه ورزشی–گردشگری می شود که پیامد آن افزایش مشارکت بدنی، ارتقای سبک زندگی سالم و توسعه پایدار منطقه ای است.

کلیدواژه ها:

اکوسیستم کارآفرینی ، گردشگری ورزشی ، سبک زندگی سالم ، نوآوری نهادی ، ظرفیت انسانی–منطقه ای ، توسعه پایدار