سنجش تاب آوری شهری در برابر فشار توسعه ناشی از گردشگری در شهرهای ساحلی (مطالعه موردی شهر چالوس)

شهرهای گردشگرپذیر نظیر چالوس با فشارهای ناشی از توسعه ناپایدار مواجهند. با وجود گسترش فعالیت های گردشگری در چالوس فقدان رویکردی یکپارچه و پایدار در مدیریت توسعه موجب تشدید آسیب پذیری ابعاد مختلف تاب آوری شهری شده است. این پژوهش با هدف ارزیابی تاب آوری شهر چالوس در برابر فشار توسعه گردشگری و تحلیل نقش گردشگری پایدار در تقویت آن انجام شد. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و کاربردی بود. داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای و پیمایش میدانی پرسشنامه محقق ساخته گردآوری شد. جامعه آماری شامل ساکنان و کارشناسان بود و حجم نمونه ۳۸۴ نفری با فرمول کوکران تعیین گردید. تحلیل داده ها با روش های آمار توصیفی و استنباطی در پایتون انجام شد. یافته ها نشان داد سطح کلی تاب آوری شهری در حد متوسط است. ابعاد زیست محیطی و اجتماعی تاب آوری نسبتا مطلوب اما ابعاد اقتصادی و نهادی با ضعف جدی روبرو بودند. بین شاخص های گردشگری پایدار و تاب آوری شهری رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد. با این حال، وابستگی شدید اقتصادی به گردشگری فصلی و ضعف هماهنگی نهادی اصلی ترین موانع شناسایی شدند. در نتیجه، توسعه پایدار گردشگری تنها در صورت همراهی با حفاظت محیطی، مشارکت محلی، تنوع اقتصادی و تقویت نهادها می تواند تاب آوری چالوس را ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، گردشگری پایدار ، فشار توسعه ، شهر چالوس ، مدیریت شهری