حمایتهای اجتماعی دوران یائسگی در ایران مقاله مروری نقلی

یائسگی به عنوان یک گذار، طبیعی سلامت جسمی روانی و اجتماعی زنان را تحت تاثیر قرار می دهد. با این حال، تجربه این دوران به شدت تحت تاثیر بافت اجتماعی فرهنگی است. این مرور با هدف بررسی نقش و جایگاه حمایت اجتماعی در سلامت زنان یائسه در ایران انجام شد. روش کار این مطالعه یک مرور نقلی است که با جستجوی نظام مند در پایگاه های اطلاعاتی بین المللی و داخلی از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ انجام پذیرفت. کلیدواژه های مرتبط به زبان های فارسی و انگلیسی مورد استفاده قرار گرفت و مقالات واجد شرایط بر اساس اهداف مطالعه مورد تحلیل کیفی و تلفیقی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که زنان یائسه ایرانی عمدتا از سطح متوسطی از حمایت اجتماعی برخوردارند. خانواده و به ویژه همسر، به عنوان اصلی ترین منبع حمایت عاطفی و ابزاری عمل می کنند. مهم ترین موانع دریافت حمایت شامل تابوهای فرهنگی، کمبود آگاهی، فقدان یک راهبرد ملی یکپارچه و ادغام نشدن خدمات یائسگی در نظام مراقبت های اولیه بود. به طور کلی حمایت های اجتماعی با پیامدهای مثبت سلامت از جمله بهبود کیفیت زندگی، نگرش مثبت تر به یائسگی، کاهش علائم افسردگی و ارتقای خودمراقبتی مرتبط بود. نتیجه گیری با توجه به یافته ها تقویت حمایت اجتماعی برای زنان یائسه در ایران نیازمند یک راهبرد دووجهی است: تقویت بنیان های فرهنگی-خانوادگی و همزمان اجرای مداخلات نهادی مانند تدوین راهنماهای ملی، آموزش ارائه دهندگان سلامت و بهره گیری از فناوری های دیجیتال برای افزایش دسترسی به اطلاعات و مراقبت.

کلیدواژه ها:

یائسگی ، حمایت اجتماعی ، زنان ایران ، سلامت میانسالی