تاثیر درمان گروهی مبتنی بر رویکرد شناختی رفتاری در مقابله با ناامیدی و استرس مادران کودکان مبتلا به سرطان

سرطان به عنوان یک بیماری ناتوان کننده و شایع یکی از علل اصلی مرگ و میر کودکان در کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه است. این بیماری در ایران دومین علت مرگ و میر در کودکان کمتر از ۱۴ سال می باشد. سرطان کودک بر روی سبک زندگی والدین تاثیر می گذارد و والدین خود را مسئول بیماری او می دانند و آرامش و خویشتنداری خویش را از دست می دهند. از جمله راهکارهایی که می تواند روحیه و روابط والدین را مجددا سازماندهی کند رویکرد درمان گروهی شناختی رفتاری (CBT) است. این تحقیق با هدف بررسی تاثیر مداخله رویکرد درمان گروهی شناختی رفتاری (CBT) در مقابله با ناامیدی و استرس مادران کودکان مبتلا به سرطان صورت پذیرفت. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه کنترل و آزمایش و دوره پیگیری سه ماهه بود. جامعه آماری شامل ۴۰ نفر از مادران کودکان مبتلا به سرطان بیمارستان خیریه سرطانی امام حسن مجتبی (ع) دزفول در سال ۱۴۰۴ بود. در بخش آمار استنباطی با فرض نرمال بودن داده ها از آزمون آماری تحلیل واریانس مدل با اندازه گیری مکرر استفاده شد. داده ها با استفاده از تکنیک های آماری توصیفی و استنباطی و نرم افزار آماری SPSS نسخه ۲۶ تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان داد درمان گروهی شناختی رفتاری بر هر دو متغیر ناامیدی و استرس تاثیر معنادار داشته است. در متغیر ناامیدی اثر زمان (F=۲۹۵.۹۶۷, p<۰.۰۰۱, η²=۰.۸۸۶) و تعامل گروه × زمان (F=۲۸۴.۵۹۰, p<۰.۰۰۱, η²=۰.۸۸۲) نشان داد که گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش بیشتری را تجربه کرده است. همچنین در متغیر استرس، اثر زمان (F=۲۳۲.۰۴۵, p<۰.۰۰۱, η²=۰.۸۵۹) و تعامل گروه × زمان (F=۲۲۴.۵۲۲, p<۰.۰۰۱, η²=۰.۸۸۲) معنی دار بود و بیانگر اثر بخشی چشمگیر مداخله در کاهش استرس شرکت کنندگان است. بنابراین درمان گروهی شناختی رفتاری (CBT) می تواند به عنوان رویکردی اثربخش در کاهش سطح ناامیدی و استرس مادران کودکان مبتلا به سرطان شناخته شود.

کلیدواژه ها:

سرطان ، کودکان ، مادران ، درمان شناختی رفتاری (CBT) ، ناامیدی ، استرس ، مداخله گروهی