تبیین راه تسلط از ساختارگرایی با یادگیری تکلیف مدار: تحلیل استراتژیک برنامه ریزی درسی زبان

گزینش و طراحی برنامه درسی کارآمد زیربنای دستیابی به اهداف در هر نظام آموزشی است. هدف از نوشتار حاضر، تبیین و واکاوی رویکردهای شش گانه کارل کراهنکه (۱۹۸۷) در طراحی برنامه درسی شامل الگوهای ساختاری، موقعیتی، موضوعی، کارکردی، مفهومی، مهارت محور و تکلیف مدار است. این مقاله با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی، ضمن بررسی نقاط قوت و چالش های هر الگوی کلاسیک جایگاه آنها را در پارادایم های نوین آموزشی مورد مطالعه قرار داده است. همچنین بخشی از این پژوهش به بررسی انطباق پذیری این رویکردها در حوزه آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان (آزفا) اختصاص یافته است. یافته ها نشان می دهد که در فضای آموزشی معاصر، گذار از تک سونگری به سمت رویکردهای تلفیقی و چند بعدی، متناسب با نیازسنجی دقیق فراگیران تنها راهکار ارتقای نرخ بهره وری و پایداری یادگیری در هر دو حوزه آموزش زبان انگلیسی و فارسی است.

کلیدواژه ها:

طراحی برنامه درسی ، کارل کراهنکه ، آموزش ، زبان ، برنامه ریزی درسی ، آزفا ، TPSOL ، Teaching Persian to Speakers of Other Languages ، Structural Syllabus ، Situational Syllabus ، Topical Syllabus ، Notional-Functional Syllabus ، Skill-based Syllabus ، A Task-based Syllabus ، Eclectic ، Multi-dimensional ، Needs Analysis