سطح مدیریت منابع آب در حوضه سفیدرود طی دوره ۱۳۷۴-۱۳۹۶

الگوی بهره برداری از منابع آب در دو دهه گذشته تحت تاثیر عوامل طبیعی و انسانی بوده است. در این پژوهش سطح مدیریت منابع آب با هدف بررسی اثر فعالیت های انسانی و الگوهای برداشت از منابع به ویژه در روند کاربری اراضی در حوضه آبریز سفیدرود در بازه زمانی ۱۳۷۴ - ۱۳۹۶ کمی سازی شده است. نکته قابل توجه برآورد کمی سطح مدیریت با توجه ویژه به نیاز آبی محیط زیست منابع آب منطقه است. در بازه زمانی مطالعاتی بیشترین تغییرات کاربری مربوط به تبدیل اراضی طبیعی، جنگل ها و مراتع به زمین های کشاورزی و مناطق شهری است. سطح مدیریت بر اساس دو مفهوم تقاضای آب و آب موجود محاسبه شده است. در این راستا از مدل هیدرولوژی SWAT با داده های مربوط توپوگرافی، منطقه شیب و داده های هیدرومتری و سدها استفاده شده است. منطقه به ۱۵ زیرحوضه تقسیم شده است. سطح مدیریت رودخانه در هشت حوضه و در منابع آب های زیرزمینی سطح مدیریت در ۳ حوضه منفی می باشد که به مفهوم اضافه برداشت از منابع آب است. بیشترین برداشت از رودخانه ها در نواحی شمال و شرق منطقه است که در آنها حجم آب موجود نیز بیشتر می باشد و بیشترین برداشت در آب های زیرزمینی در نواحی جنوبی و مرکزی حوضه می باشد. این مطالعه بر تاثیر متضاد کاربری اراضی بر آب موجود و سطح مدیریت منابع آب های سطحی و زیرزمینی دارد.

کلیدواژه ها:

آب های زیرزمینی ، کاربری اراضی ، سطح مدیریت ، حوضه آبریز سفیدرود ، رودخانه