نقش فعالیت های بدنی مدرسه و سلامت روان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت های بدنی مدرسه بر سلامت روان دانش آموزان دختر شهرستان نهبندان انجام شد. نوع پژوهش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه شهرستان نهبندان (نزدیک به ۱۲۰۰ نفر) بود. نمونه ای به حجم ۳۴۰ نفر با روش خوشه ای تصادفی انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه فعالیت بدنی کودکان و نوجوانان (PAQ-C/P) با پایایی آلفای کرونباخ ۰.۸۳ و پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ (۲۸-GHQ) با پایایی ۰.۹۱ بود. نتایج نشان داد که بین میزان فعالیت بدنی و سلامت روان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (r=۰.۴۳, p<۰.۰۱). فعالیت های گروهی تاثیر بیشتری در بهبود سلامت روان داشتند. یافته های پژوهش نشانگر اهمیت فعالیت بدنی مدرسه ای در بهبود وضعیت روانی دانش آموزان به ویژه در مناطق محروم است.

کلیدواژه ها:

فعالیت بدنی ، سلامت روان ، دانش آموزان دختر ، ورزش مدرسه ای ، مناطق محروم