نقش شهید سید حسن نصرالله در مهندسی انسجام جبهه مقاومت منطقه ای

موردی این مقاله به بررسی نقش شهید سید حسن نصرالله در مهندسی و تثبیت انسجام جبهه مقاومت در سطح منطقه ای می پردازد. مسئله اصلی پژوهش آن است که چگونه مجموعهای ناهمگون از بازیگران دولتی و غیردولتی، با تفاوتهای ایدئولوژیک قومی و سیاسی توانسته اند در شرایط فشارهای گسترده، نظامی، تحریمی و رسانه ای سطحی پایدار از هماهنگی راهبردی و عملیاتی را حفظ کنند. فرض بنیادین پژوهش بر این استوار است که انسجام جبهه مقاومت بیش از آنکه محصول ساختارهای سلسله مراتی یا همسانی منافع کوتاه مدت باشد، نتیجه نوعی رهبری شبکه ای مبتنی بر مشروعیت دینی و عقلانیت سیاسی است. روش پژوهش کیفی و از نوع هم مطالعه تبیینی است که با بهره گیری از رهگیری فرایندی و تحلیل محتوای کیفی جهت دار انجام شده است. داده های پژوهش شامل سخنرانی ها، بیانیه ها و مواضع رسمی شهید نصرالله به عنوان منابع دست اول، و آثار علمی معتبر فارسی، عربی و انگلیسی به عنوان منابع دست دوم است. برای افزایش اعتبار یافته ها، از مثلث سازی داده ها و مقایسه تحلیلی استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که رهبری شهید نصرالله از طریق سه سازوکار اصلی به انسجام جبهه مقاومت انجامیده است: مفصل بندی معنایی مفاهیم بنیادین مقاومت با تکیه بر آموزه های دینی، تنظیم همکاری و مدیریت اختلافات درون جبهه ای از طریق اولویت بندی تهدید مشترک، و یکپارچه سازی ارتباطات سیاسی و رسانه ای برای تثبیت هویت جمعی. نوآوری اصلی پژوهش در ارائه مدل مفهومی «انسجام شبکه ای مقاومت» است که می تواند چارچوبی تحلیلی برای فهم پایداری ائتلاف های غیرمتمرکز در مطالعات سیاسی و دینی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

انسجام جبهه مقاومت ، شهید سید حسن نصر الله ، رهبری دینی ، حکمرانی شبکه ای ، مقاومت منطقه ای