پیش بینی اضطراب مزمن بر اساس حمایت اجتماعی و مهارت های مقابله ای در دانشجویان

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اضطراب مزمن دانشجویان بر اساس میزان حمایت اجتماعی ادراک شده و مهارت های مقابله ای انجام پذیرفت. این مطالعه از نوع کاربردی و روش آن توصیفی-تحلیلی با رویکرد همبستگی پیش بینانه بود. داده ها به شیوه کمی و غیرآزمایشی گردآوری شده و روابط بین متغیرها بدون مداخله پژوهشگر، مورد بررسی قرار گرفت.جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران غرب در سال تحصیلی 1403–1404 بود که تعداد آن ها بالغ بر 24000 نفر گزارش شد. با استفاده از فرمول اصلاح شده کوکران و در نظر گرفتن سطح اطمینان 95٪، میزان پراکندگی 0.5، و خطای مجاز 0.05، حجم نمونه معادل 378 نفر برآورد گردید. نمونه گیری به شیوه دردسترس انجام شد.معیارهای ورود شامل اشتغال به تحصیل، دارا بودن حداقل مدرک دیپلم، سن 20 تا 40 سال، رضایت آگاهانه، و عدم ابتلا به اختلالات روانی بود. معیارهای خروج شامل عدم تکمیل پرسش نامه ها، پاسخ های ناسازگار، ابتلا به بحران روانی در حین پژوهش و انصراف داوطلبانه در مراحل اجرا بود.گردآوری داده ها از طریق سه پرسش نامه استاندارد انجام شد: 1. اضطراب مزمن با پرسش نامه بک (BAI) 2. حمایت اجتماعی با پرسش نامه فیلیپس (SS-A) 3. مهارت های مقابله ای با چک لیست کارور بر اساس مدل لازاروسروایی ابزارها از طریق روایی محتوا و تایید خبرگان حوزه انجام شد، و پایایی آن ها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ تایید گردید (همگی بالاتر از 0.7). داده های حاصل با استفاده از نرم افزار SPSS در دو سطح توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین، نمودار) و استنباطی (کولموگروف–اسمیرنوف، همبستگی پیرسون، رگرسیون تک متغیره و چندگانه) تحلیل شد.نتایج تحلیل نشان داد که میزان اضطراب مزمن به طور معناداری از طریق حمایت اجتماعی ادراک شده و مهارت های مقابله ای قابل پیش بینی است. این یافته ها نشان دهنده نقش مهم حمایت اجتماعی و سبک های مقابله ای در کاهش اضطراب دانشجویان بوده و مبنای پیشنهادهای اجرایی پژوهش محسوب می گردد. کلیدواژه: اضطراب مزمن، حمایت اجتماعی ، مهارت های مقابله ای

کلیدواژه ها:

اضطراب مزمن ، حمایت اجتماعی ، مهارتهای مقابله ای