بررسی تاثیر تعلیمات ضمن خدمت در اثربخشی نهاد های علمی (مطالعه موردی ریاست علوم اجتماعی اکادمی علوم افغانستان)

تعلیمات ضمن خدمت یکی از ابزارهای کلیدی ارتقای کیفیت و توانمندسازی سرمایه انسانی در نهادهای علمی و تحقیقی به شمار می رود. هدف این تحقیق، ارزیابی نقش تعلیمات ضمن خدمت در اثربخشی ریاست علوم اجتماعی اکادمی علوم افغانستان است. مساله اصلی این تحقیق آن است که تعلیمات ضمن خدمت تا چه میزان بر سطوح مختلف واکنش، یادگیری، تغییر رفتار شغلی و عملکرد سازمانی کارکنان در ریاست علوم اجتماعی اکادمی علوم افغانستان اثرگذار بوده اند. روش تحقیق از نوع توصیفی_تحلیلی بوده و داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با ۲۶ تن از کارکنان گردآوری شده است. برای تقویت اعتبار داده ها از تحلیل اسناد رسمی، گزارش های نهادی و مقایسه داده های میدانی با منابع کتابخانه ای نیز استفاده شده است. تحلیل داده ها بر اساس مدل چهارسطحی کرک پاتریک (واکنش، یادگیری، رفتار، نتایج) انجام گرفته است. یافته ها نشان می دهد که کارکنان در سطح واکنش، رضایت متوسط تا نسبتا بالا از دوره ها داشته اند؛ در سطح یادگیری، مهارت های مدیریتی، اداری و عملی آنان به صورت چشمگیر تقویت شده است؛ در سطح رفتار، اکثر کارکنان توانسته اند آموخته های خود را در محیط کار پیاده کنند و تغییرات مثبت در روابط کاری و انجام وظایف مشاهده شده است؛ و در سطح نتایج، تعلیمات از دید پاسخ دهندگان تا حد زیادی در بهبود کارایی سازمان، ارتقای کیفیت خدمات اداری و افزایش انگیزه کاری اثرگذار بوده است. در مجموع، نتایج مطالعه نشان می دهد که تعلیمات ضمن خدمت، در صورت برخورداری از نیازسنجی دقیق، تداوم، محتوای مرتبط با وظیفه و مدرسان متخصص، می تواند نقش قابل توجهی در تقویت اثربخشی نهادهای علمی کشور ایفا کند.

کلیدواژه ها:

تعلیم ، تعلیم ضمن خدمت ، اثربخشی سازمانی ، توسعه منابع بشری ، مدل کرک پاتریک ، بهبود عملکرد اداری