<span lang="AR-SA">نقش طراحی کالبدی ساختمان های مسکونی بلندمرتبه بر تعاملات اجتماعی ساکنان؛ پژوهش موردی: برج های روما و آلتون کورت تهران

جمعیت شهری و ارزش زمین در کلان شهرها، ساخت مجتمع های عمودی با تراکم بالا را به ضرورتی اجتناب ناپذیر تبدیل کرده است؛ روندی که امروزه به یک ویژگی جهانی در توسعه شهری تبدیل شده است. بااین حال، طراحی بسیاری از برج های مسکونی بدون توجه کافی به نیازهای روانی و اجتماعی انسان، در روابط فردی و جمعی ساکنان پیامدهایی منفی برجای گذاشته است. این ساختمان ها، که قرار بود بستری برای تعاملات اجتماعی باشند، به تدریج به محیط هایی با روابط اجتماعی ضعیف و سرد تبدیل شده اند. در این میان، بهره گیری آگاهانه از اصول طراحی کالبدی موجب تقویت پیوند میان انسان و محیط و بهبود کیفیت تعاملات اجتماعی می شود. هدف از این پژوهش، ارزیابی وضع موجود بلندمرتبه ها در ایران و دستیابی به راهکارهای کالبدی موثر در تقویت تعاملات اجتماعی ساکنان در مجتمع های مسکونی بلندمرتبه است. روش تحقیق این مقاله بر پایه مطالعات کتابخانه ای، بررسی میدانی دو نمونه موردی (برج های روما و آلتون کورت تهران) و تحلیل داده های حاصل از پرسش نامه های ساکنان انجام شده است. یافته ها در تجزیه وتحلیل مولفه هایی همانند تامین سطح مطلوب خلوت، کنترل دید و اشراف، طراحی فضاهای نیمه خصوصی و نیمه عمومی، تعریف گستره و خوانایی فضایی، ارزیابی می شوند که آیا نقش مهمی در افزایش تعاملات اجتماعی دارند؟ در پایان، با ارزیابی وضع موجود با طراحی هدفمند فضاهای جمعی، به افزایش امنیت، همکاری و مشارکت ساکنان در مدیریت مجتمع اثرگذار خواهد بود.

کلیدواژه ها:

طراحی کالبدی ، ساختمان بلندمرتبه ، تعاملات اجتماعی