ظهور فرهنگی چین در نظم بین المللی لیبرال: بازتاب های تهدیدمحور و مکتب مهار در سیاست ایالات متحده آمریکا

در پی گسترش رقابت راهبردی میان ایالات متحده آمریکا و جمهوری خلق چین، حوزه فرهنگ نیز به یکی از ابعاد مهم این مواجهه ژئوپلیتیک بدل شده است. مقاله حاضر با طرح این پرسش که راهبرد فرهنگی ایالات متحده در مواجهه با قدرت یابی فرهنگی چین پس از سال ۲۰۱۰ چگونه بازتعریف شده است؟ به بررسی تحول رویکرد ایالات متحده در قبال چین در سطح سیاست گذاری فرهنگی می پردازد. این مطالعه با بهره گیری از چارچوب نظری «موازنه تهدید» و روش مطالعه اسنادی مبتنی بر رویکرد  توصیفی- تبیینی مبتنی بر داده های کتابخانه ای و بهره گیری از محتوای سخنان و آثار نوشتاری  تلاش می کند تا نشان دهد که افزایش کنشگری فرهنگی چین- به ویژه در دوره رهبری شی جین پینگ- از طریق ابزارهایی چون دیپلماسی عمومی، موسسات کنفوسیوس و بازنمایی تمدن چینی، منجر به شکل گیری ادراک تهدید نزد نخبگان تصمیم ساز در ایالات متحده شده است. یافته های پژوهش حاکی از آن است که چین در گفتمان رسمی و عملکردی خود، بیش از پیش به سوس بازتعریف نظم بین الملل، احیای تمدن چینی و تضعیف ساختارهای هنجاری مبتنی بر لیبرالیسم حرکت کرده است. این تحول ادراکی به بازآرایی راهبرد فرهنگی آمریکا در قالب محدودسازی نهادهای فرهنگی چین، تقویت دیپلماسی عمومی و ترویج ارزش های آمریکایی انجامیده است؛ راهبردی که درصدد حفظ موقعیت هنجاری ایالات متحده در نظم بین الملل معاصر است.

کلیدواژه ها:

قدرت نرم ، سیاست خارجی ، موازنه تهدید ، مکتب مهار ، ایالات متحده آمریکا ، جمهوری خلق چین